|
Welkom
op cfsinfo.be
Problemen met vertaling : Ga naar :
http://translate.google.com
http://nl.babelfish.yahoo.com/
-
http://www.diagnosesupport.com/main/


Advocaten,magistraten,politici,artsen ,verzekeringen,verzekeringsartsen
Deontologie , ethiek ,
evidence-based medicine
: Een aanslag
op mensenrechten en gelijke kansen?
10 december 2009 Dag van de Mensenrechten
Antidiscriminatiewet 2007
Gebruikersverenigingen van personen met een handicap kunnen
namens het slachtoffer optreden ten aanzien van de rechtbanken en de
bemiddelingsinstanties.
Een andere afwijking ten opzichte van de AntiDiscriminatieWet 2007, en waarvoor evenmin een
verantwoording wordt gegeven bestaat hierin dat het ontwerp ADW voor de
bevoegdheid om procedures in te zetten als vereiste stelt dat de verenigingen op
de datum van de onrechtmatige benadeling
sedert tenminste drie jaar in hun
statuten tot doel hebben gesteld de mensenrechten te verdedigen of discriminatie
te bestrijden.
Internationale en Regionale Instrumenten voor Bescherming
en Promotie
Instrumenten van
internationaal recht hebben de vorm van een verdrag (ook overeenkomst,
conventie, protocol genoemd), dat bindend kan zijn voor de staten die deze
overeenkomst afsluiten. Bij het afronden van de onderhandelingen wordt de
authentieke en definitieve tekst van een verdrag vastgelegd,
en door de
vertegenwoordigers van staten ondertekend. Er zijn verschillende manieren om aan
te geven dat een staat ermee akkoord gaat door een
verdrag gebonden te zijn.
Ratificatie of toetreding zijn de meest voorkomende. Een nieuw verdrag wordt
'geratificeerd' door de staten die bij de onderhandelingen erover betrokken
waren. Een staat die niet betrokken was bij deze onderhandelingen kan toetreden'
tot het verdrag.
Het verdrag treedt in
werking op het ogenblik dat een vooraf bepaald aantal staten het hebben
geratificeerd of ertoe zijn toegetreden.
Bij het ratificeren
van of het toetreden tot een verdrag kan een staat voorbehouden maken bij één of
meer artikels van het verdrag, tenzij het verdrag
zelf dit verbiedt. Normaal gesproken kunnen dergelijke voorbehouden op eender
welk tijdstip terug ingetrokken worden. In sommige landen staan internationale
verdragen boven de nationale wetgeving. In andere landen kan een speciale wet
nodig zijn om een internationaal verdrag, ondanks
ratificatie of toetreding, kracht van (nationale) wet te geven. Bijna alle
staten die een internationaal verdrag ratificeerden of ertoe toetraden, moeten
daarna besluiten uitvaardigen, bestaande wetten aanpassen of nieuwe wetgeving
invoeren opdat het verdrag op het nationaal territorium helemaal
effectief zou zijn.
De bindende verdragen kunnen gebruikt worden om
regeringen ertoe te dwingen die bepalingen ervan te eerbiedigen die relevant
zijn voor de mensenrechten van de personen met een handicap.
De niet-bindende
instrumenten, zoals verklaringen en resoluties. kunnen in relevante situaties
gebruikt worden om regeringen (tenminste zij die
in zitten met hun internationaal imago) lastig te vallen door hen publiek aan te
klagen.
De
Wereldgezondheidsorganisatie erkende CVS als neurologische ziekte. België en
Nederland ratificeerden het verdrag met de WHO en zijn dus -
zolang de regeringen het lidmaatschap van de WHO niet opzeggen - aan deze
classificatie gebonden.
http://tinyurl.com/yfanzb2.
In België beschouwen bepaalde organismen cvs nog steeds
als psychische ziekte wat dus indruist tegen de internationale wetgeving.
Het is weinig flatterend dat een land dat de Europese president levert zich niet
houdt aan internationale verdragen!
Veiligheid moet
juridisch afdwingbaar zijn. Burgers moeten de mogelijkheid krijgen zich tot de
rechter te wenden en de overheid te dwingen
veiligheid te organiseren, wanneer ze afwezig is en de overheid niet of
onvoldoende optreedt.
Alleen op deze wijze
kan het prioriteitenbeleid van de overheid worden hertekend. De frustratie dat
je als burger geen gehoor meer krijgt bij
instanties, gemeente, gewest of regering, moet kunnen uitmonden in een
vorderingsrecht tot meer veiligheid.
Het Belgisch federale
antidiscriminatierecht hanteert, naast “handicap”, ook de “huidige of
toekomstige gezondheidstoestand” en de “fysieke
of genetische eigenschap” als discriminatiegronden.
Noch de Europese
Kaderrichtlijn, noch het Vlaams Decreet inzake evenredige arbeidsparticipatie,
en evenmin de Federale Antidiscriminatiewet
geven een omschrijving van de discriminatiegronden "handicap"
“gezondheidstoestand” en “fysieke of genetische eigenschappen”
of van het begrip "persoon met een handicap".
http://www.mensenrechten.be/main.php?action=thema&thema_ond=3&item_content=315
In de wet staat dat er
sprake is van directe discriminatie als er een verschil in behandeling is, dat
niet objectief en op een redelijke wijze kan gerechtvaardigd worden, en als het
gebaseerd is op het geslacht, een zogenaamd ras, de huidskleur, de afkomst, de
nationale of etnische afstamming, seksuele geaardheid, de burgerlijke staat, de
geboorte, het fortuin, de leeftijd, het geloof of de levensbeschouwing, de
huidige of toekomstige gezondheidstoestand, een handicap of een fysieke
eigenschap.
Wat verzekeringen
betreft betekent dit dat de verzekeraar dus zal moeten aantonen dat hij een
objectieve en redelijke rechtvaardiging heeft om een chronisch zieke een
bepaalde verzekering te weigeren, hen tegen veel zwaardere voorwaarden of
premies te verzekeren, of tussenkomst te weigeren op
basis van verkeerde interpretaties.
Personen met
psychische problemen of problemen die psychiaters kunstmatig psychisch maken
en hun mantelzorgers, krijgen te maken met pesten/onheuse bejegening op
verschillende levens- gebieden. Dit vermindert de kans op herstel en integratie
in de samenleving.
Schijnbaar neutrale
maatregelen (reglementen, bedrijfscultuur, …) kunnen als effect hebben dat
personen op basis van een discriminatiegrond bijzonder benadeeld worden. Men
spreekt dan van indirecte discriminatie als deze maatregelen niet
gerechtvaardigd kunnen worden.
De
antidiscriminatiewet verbiedt eveneens bepaalde vormen van ongewenst gedrag dat
verband houdt met één van de beschermde criteria, en dat tot doel of gevolg
heeft dat de waardigheid van de persoon wordt aangetast en een bedreigende,
vijandige, beledigende, vernederende of kwetsende omgeving wordt gecreëerd.
Volgens de
antidiscriminatiewet is er sprake van directe discriminatie wanneer een direct
onderscheid op grond van een beschermd criterium tot gevolg heeft dat een
persoon minder gunstig wordt behandeld dan een andere persoon in een
vergelijkbare situatie en wanneer
hiervoor geen rechtvaardiging
kan gegeven worden.
http://www.kvg.be/SociaalDienstbetoon/AntiDiscriminatie
Wat moet je doen als vindt dat er sprake
is van ongelijke behandeling?
Allereerst moet je nagaan of er inderdaad
sprake is van ongelijke behandeling vanwege je handicap. Krijg je minder kansen,
een andere bejegening?
Heb je om ‘gelijk’ te kunnen functioneren een aanpassing nodig die niet wordt
aangebracht? Of zijn er misschien andere problemen in het spel, die niets met je
handicap of ziekte te maken hebben ?
Als je geen oplossing kunt vinden waarmee
de tegenpartij en jij allebei akkoord gaan, dan kun je een klacht indienen bij
het centrum voor gelijke kansen of bij de rechter. Maak vanaf het moment dat je
je gediscrimineerd voelt, een schriftelijk verslag van gesprekken (wie, wanneer,
wat is er gezegd, wat is er besloten) en bewaar alle correspondentie. Als je
geen overeenstemming kunt bereiken en je wilt een klacht indienen bij het
centrum of de rechter, dan moet je kunnen bewijzen wat je hebt gedaan om tot
overeenstemming te komen.
Wanneer kan er sprake zijn van
discriminatie ?
Wanneer het gaat om een feit in België,
een minder goede behandeling omwille van een handicap of
gezondheidstoestand,
aanvullend indien er bepaalde documenten of getuigenissen zijn die dit kunnen
bevestigen, en vallen de feiten onder toepassing van de
antidiscriminatiewetgeving, dan kan er gehandeld worden.
Indien er verschil is in behandeling,
indien de wetgeving van toepassing is op de sector waarin het voorval zich
voordoet, indien er gediscrimineerd wordt op grond van een beschermd criterium
en indien er geen rechtvaardiging is conform een wet of decreet, dan kan het
Centrum voor Gelijke Kansen een verzoening
voorstellen, optreden in rechte of zich
burgerlijke partij stellen.
Contact:
Centrum voor gelijkheid
van kansen en voor racismebestrijding Koningsstraat 138 - 1000 Brussel
www.diversiteit.be
groene lijn
(gratis) : 0800/17634
tel:
02-212.30 00
fax:
02-212.30 30
Isabelle Demeester
02/212.31.43
isabelle.demeester@cntr.be
Freek Van Severen
02/212.31.50
Freek.vanseveren@cntr.be
Meer details
|
 |
ANTI DISCRIMINATIE WET: een
mogelijke oplossing voor benadeelden? |
|
 |
Evidence based medicine en KB 78 |
|