Sluimerziektes - als op echt op is

Het gevoel dat je je ene been niet meer voor het andere kunt zetten, kent iedereen. Meestal gaat het na een goede nacht- rust wel over. Maar wat als dat oververmoeide en lusteloze gevoel niet verdwijnt? Wat als je een sluimerziekte hebt?

Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats, wij hebben ongelofelijke haast. We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan' ' Dit refrein is ongetwijfeld het levensmotto van veel vrouwen en mannen. Altijd bezig, altijd op stap, omdat het moet of gewoon; omdat je er zin in hebt. Geen probleem, als je zo'n druk leven aankunt. Maar dat geluk is helaas voor weinigen weggelegd. Als je voortdurend rent en nooit een moment voor jezelf neemt, als je te weinig slaapt en ongezond en onregelmatig eet, is de kans groot dat je lichaam op een gegeven moment 'stop' schreeuwt. Het kan zijn dat je een sluimerziekte ontwikkelt, een ziekte die lange tijd in je lichaam sluimert en opeens, zonder aanwijsbare reden en zonder waarschuwing uitbreekt.

Sluimerziektes veroorzaken vage, sluimerende klachten. De ziektes hebben dit gemeen: de patiënten zijn op, doodmoe. Ze voelen zich geen twintig of dertig maar tachtig. Er bestaat discussie over welke ziektes al dan niet onder de noemer 'sluimerziektes' vallen, maar over het algemeen worden er zes genoemd.

De meeste bekende ziekte is ongetwijfeld CVS, het chronisch vermoeidheidssyndroom. De symptomen zijn in het algemeen gevoel van extreme vermoeidheid die niet of nauwelijks overgaat door slapen.

De tweede ziekte is fibromyalgie ofwel weke-delen-reuma.

Symptomen?
Extreme vermoeidheid, spierpijn over je hele lichaam, krachtverlies, verminderde weerstand.
Ten derde: De ziekte van Crohn, een chronische ontsteking van je dikke en dunne darm.

De symptomen zijn ondraaglijke buikpijn, buikkrampen, borrelende darmen diarree en extreme vermoeidheid.

De vierde sluimerziekte, is ook een chronische darmstoornis die buikpijn, diarree, obstipatie of beide veroorzaakt.

Het prikkelbare darmsyndroom, de vierde sluimerziekte, is ook een chronische darmstoornis die buikpijn, diarree, obstipatie of beide veroorzaakt.

Candida is een verstoring van de gisthuishouding in je darmen. Symptomen?

Moe, buikpijn, opgeblazen gevoel, een grote behoefte aan zoetigheden,stijve spieren, een licht hoofd, allergieën, huiduitslag en schimmels in je mond.

De laatste sluimerziekte is hypoglykemie, een chronisch te lage bloedsuikerspiegel. De symptomen hier zijn vermoeidheid, duizeligheid, concentratieproblemen. angsten, hoofdpijn, wazige blik, darmkrampen, hartkloppingen en een abnormale honger.

Sluimerziektes worden niet vlug opgespoord. Ten eerste omdat het vaak lang duurt voordat de patiënten zelf naar de dokter stappen. Ze minimaliseren de klachten voor zichzelf 'Ik blijf een weekend thuis. dan zal ik me wel beter voelen.' Of .'Dat is nu eenmaal de prijs voor een boeiend leven.'

Ten tweede krijgen ze van hun huisarts vaak diezelfde raad. Bij de meeste patiënten duurt het een paar maanden voor een diagnose wordt gesteld.

Sluimerziektes lopen ook vaak door elkaar. Wie fybromyalgie heeft, heeft meestal ook CVS.

Wie een darmziekte heeft, kampt dikwijls ook met een lichte vorm van fybromyalgie of CVS.

Hoe krijg je een sluimerziekte?

De juiste diagnose stellen is bij patiënten met een sluimerziekte niet eenvoudig. Bij CVS, fibromyalgie en hypoglykemie wijst niets in het lichaam op een ziekte. De enige manier om tot die diagnose te komen, is door andere aandoeningen uit te sluiten.

Candida, het prikkelbare darmsyndroom en de ziekte van Crohn worden opgespoord door de ontstekingsgraad in het lichaam te meten. Wetenschappers zijn er nog niet achter hoe je een sluimerziekte krijgt. Ze vermoeden dat een druk leven, ongezonde voeding en traumatische ervaringen in de jeugd aan de basis liggen van deze ziektes.

Geen concrete oorzaak betekent ook geen concrete behandeling. Van sluimerziektes kunnen alleen de symptomen worden bestreden, niet de echte oorzaak. Mensen met sluimerziektes kunnen hun ongemakken dus wel verlichten met medicijnen, maar de ziekte verdwijnt nooit helemaal uit hun lichaam.

Patiënten met hypoglykemie, candida, de ziekte van Crohn en het prikkelbare darmsyndroom kunnen iets beter worden door een dieet te volgen.

Afhankelijk van de klachten - obstipatie of diarree - kunnen patiënten hun voeding aanpassen.

Fibromyalgie- en CVS-patiënten hebben weinig andere keuze dan veel te rusten, gezond te eten en, afhankelijk van de krachten die ze nog over hebben, lichte lichaamsbeweging te nemen. Ook een sauna kan wonderen doen, voor een paar dagen althans.

Wat zijn de gevolgen?

Aan mensen met een sluimerziekte zie je niet dat ze ziek zijn. Hooguit zien ze er wat vermoeider uit, maar verder is het hen niet aan te zien dat ze ziek zijn. 'Des te beter voor hen', zou je kunnen denken, maar die redenering gaat niet altijd op. Wie ziek is, moet er ziek uitzien om ernstig te worden genomen. Iemand die keer op keer afspraken moet afzeggen omdat hij of zij 'te moe' is, wordt na een tijdje gewoon niet meer uitgenodigd. Vrienden haken één voor één af, collega's vragen zich geërgerd af waarom jij zoveel ziekteverlof nodig hebt, in het gezin ontstaan problemen omdat je opeens veel minder kunt dan vroeger. Sluimerziektepatiënten komen vaak in een isolement terecht dat in extreme gevallen tot depressie kan leiden.

Het is belangrijk dat de omgeving van de patiënt begrip toont en de klachten niet afdoet als komedie of een tekort aan aandacht. Sluimerziektes zijn geen ingebeelde ziektes.

Naast het sociale element krijgen veel patiënten te maken met financiële problemen. Ze zijn meestal een aantal maanden werkonbekwaam en moeten leven van een uitkering. Daar komt bij dat niet alle sluimerziektes worden erkend en de medicijnen dus niet altijd worden terugbetaald.

Wie is vatbaar voor sluimerziektes?

Iedereen kan een sluimerziekte krijgen, maar er zijn groepen die extra moeten oppassen. Vrouwen lopen sowieso meer risico dan mannen. Dat zouden we weer te danken hebben aan die vervloekte hormonen. Vrouwen zijn onderhevig aan de schommelingen in hun cyclus, waardoor ze vatbaarder zijn voor ziektes. Ook stress zou hierin een rol spelen: uit een Scandinavisch
onderzoek blijkt dat vrouwen en mannen op het werk evenveel stress hebben, maar dat vrouwen thuis minder snel dan mannen herstellen van die stress.

Vrouwen moeten dus op hun hoede zijn voor sluimerziektes, en dan vooral heel druk bezette vrouwen. Wie zijn dat dan? Vrouwen met een stresserende job, een druk sociaal leven en kinderen. Uiteraard heeft de vatbaarheid voor sluimerziektes niet altijd met omstandigheden te maken. Ook je karakter bepaalt hoe stressbestendig jij bent. Je hoeft geen drukke baan en
kinderen te hebben om overspannen te raken. Het kan best zijn dat jij van nature heel
perfectionistisch bent en vlugger dan iemand anders oververmoeid raakt.
Er zijn geen objectieve criteria om je vatbaarheid te meten. Maar als je goed luistert naar je lichaam, weet je zelf wel wanneer je aan de alarmbel moet trekken.
Heb je zelf een sluimerziekte of wil je meer informatie over het onderwerp?

Vlaamse Liga voor Fibromyalgiepatiënten: tel.: 015/25.33.19 of e-mail:
vlfp@pi.be
Crohn en Colitis Ulcerosa Vereniging: tel.: 016/56.83.69 of 03/383.52.14 of e-mail-. ccv@advalvas.be
M.E.-vereniging (Chronisch Vermoeidheidssyndroom): tel.: 016/57.09.83
-> CVS-hulplijn, waar je altijd terecht kunt voor een babbel:
Mieke: 02/269.06.38, di en vrij, van 9u tot 13u
Chris: 02/251.64.15, ma en woe, van 14u tot 16u
Betty: 03/296.44.20, vrij van 9u tot 11u
Voor meer info over de CVS-hulplijn kun je mailen naar
cvshulplijn@yahoo.com