Patiënten ontdekken dat er geen onafhankelijke instantie bestaat om medische fouten te corrigeren. In hun poging om rechtvaardigheid te verkrijgen middels juridische procedures, merken patiënten dat de deur voor hen gesloten is.

Vertaling Deadly Medical Practices door Trudy Newman

http://dimitri.nu/site/index.php?option=content&task=view&id=19&Itemid=36

http://www.nevemedis.nl/artikelen/ar_DeadlyMedicalPractices.htm

De meeste patiënten gaan naar hun arts in het goede vertrouwen dat zij de zorg en aandacht krijgen die ze nodig hebben. Patiënten vertrouwen erop dat de arts het beste met hen opheeft. Veel mensen weten niet dat er de geneeskunde ook duistere kanten heeft.

In de geneeskunde is er een praktijk die bekend staat als het verheimelijken, het elkaar dekken. Deze praktijk is een bedreiging voor de artspatiënt relatie. De bevolking zou zich ervan bewust moeten zijn dat de artsen niet alle patiënten op gelijke wijze behandelen. Patiënten krijgen namelijk of een hoge of een lage prioriteit. Patiënten met een hoge prioriteit krijgen de best beschikbare hulp. Patiënten die een lage prioriteit toegekend krijgen, hetgeen hen niet meegedeeld wordt, krijgen alleen minimale, beperkte of experimentele zorg. Deze patiënten krijgen te weinig onderzoek en te weinig of geen behandeling, als ze al überhaupt toegang hebben tot de gezondheidszorg. Of deze patiënten met een lage prioriteit krijgen bij wijze van spreken te veel onderzoek, maar hen wordt de werkelijk juiste diagnostiek of behandeling niet gegeven. De patiënt kan zich dus in de positie bevinden dat hij/zij ahw zeer veel onderzocht wordt, maar dat de foutieve onderzoeken mbt zijn/haar conditie uitgevoerd worden. Mn zij die chronisch ziek zijn, ouderen en ieder ander die de artsen niet aanstaat is kwetsbaar.

Patiënten die wagen om vragen te stellen mbt de autoriteit van hun arts of de medische behandeling, zullen merken dat ze op een zwarte lijst geplaatst zijn, dwz geen specialistische hulp meer ontvangen. Artsen demonstreren een sterkere loyaliteit naar hun collega s dan naar hun onschuldige patiënten die hen vertrouwen. Patiënten met ziekten die veroorzaakt zijn door medische behandeling worden vaak het slachtoffer van de zwarte lijst. De problemen beginnen gewoonlijk wanneer er medische fouten gemaakt zijn(bewust of onbewust) en deze ontkend worden. Dan beginnen de leugens en het elkaar dekken. Documenten worden vaak aangepast, vervalst, verdwijnen op mysterieuze wijze, of belangrijke informatie verdwijnt uit het dossier. Dokters zullen er heel veel voor doen om te voorkomen dat ze aansprakelijk gesteld kunnen worden en worden in het algemeen beschermd door hun beroepsgroep. Zodra de patiënt op de zwarte lijst staat kan hij verwachten dat de medische beroepsgroep karaktermoord op hem pleegt:de patiënt wordt dan aangevallen, in diskrediet gebracht en zwart gemaakt. Hoe durft hij vragen te stellen over de autoriteit van de arts? Om enige verantwoordelijkheid voor hun fouten, handelingen of gedrag te vermijden, zullen artsen en hun beroepsgroepen -vaak dezelfde tactieken benutten die communistische landen gebruiken om hun politieke dissidenten klein te krijgen. De patiënt krijgt het label"moeilijk" of "psychiatrisch". Deze beledigende etiketten worden gegeven om de aandacht af te leiden van de nalatige, incompetente of onzorgvuldige arts. Patiënten moeten deze etikettering niet persoonlijk opnemen, want deze etiketten zeggen meer over de artsen dan over de patiënten. Het op de zwarte lijst plaatsten en beledigen is niet een fout, het is een bewuste daad.

Omdat een patiënt in goed vertrouwen met een dokter omgaat, zal het een patiënt vaak jaren kosten voordat hij/zij realiseert wat er gebeurt. Wanneer de waarheid aan het licht komt, en de naïeve patiënt begrijpt dat hij op de zwarte lijst staat, en hij de feiten niet ontkent, maar onder ogen ziet, kan hij zich in eerste instantie met enige schaamte afvragen , wat hij fout heeft gedaan waarom hij zo n behandeling kreeg. Deze schaamte is meestal van voorbijgaande aarde, want na zorgvuldige overweging en reflectie zal de patiënt zich terecht realiseren dat hij het echte slachtoffer is. Zeer gevoelige patiënten kunnen zelfs schaamte ervaren voor het gebrek aan moraal en fatsoen van de arts. Gezien het ongelooflijke trauma dat de patiënt is aangedaan, zal hij vaak onvoorstelbare pijn en intense woede voelen. Helaas zijn patiënten veelal alleen en moeten zij op eigen wijze proberen dit trauma te verwerken.

Patiënten die een klachten procedure via het Medisch Tuchtcollege in gang zetten, ivm de slechte medische zorg die zij ontvingen -merken dat ze vaak voor de tweede keer het slachtoffer worden, omdat hun klacht niet eerlijk, of objectief behandeld wordt. Het komt voor dat de klager in het vonnis ahw aangevallen wordt door de instantie waarbij hij hulp vroeg. Patiënten ontdekken dat er geen onafhankelijke instantie bestaat om medische fouten te corrigeren. Dit aanvullende misbruik van de klachtenprocedure versterkt het bestaande trauma en de isolatie van de patiënt.

In hun poging om rechtvaardigheid te verkrijgen middels juridische procedures, merken patiënten dat de deur voor hen gesloten is. Bovendien worden artsen beschermd door de overheid, ic de inspectie voor de volksgezondheid, en door hun beroepsorganisaties. Patiënten hebben geen enkele bescherming.

In verband met de Code van de Stilte van de medische beroepsgroep, is de bevolking veelal onwetend van de corrupte praktijken der artsen middels het elkaar dekken en het op de zwarte lijst plaatsen van patiënten. Veel patiënten durven niet te spreken over deze wantoestanden, omdat zij wraak door de medici vrezen. De angst voor wraak is legitiem.

Patiënten zullen vaak baat vinden door contacten te leggen met andere patiënten die ook het slachtoffer zijn van medische behandelingen. Soms wenden deze patiënten zich tot de alternatieve geneeswijzen, om zo toch nog enige vorm van hulp te krijgen.

Ons land heeft dringend behoefte aan een onafhankelijke instantie met de bevoegdheid om de klachten van patiënten op objectieve wijze te onderzoeken, beoordelen en te verhelpen. Het is absoluut noodzakelijk om zo spoedig mogelijk volledige rapportage van iedere medische fout, verwonding of schade aan patiënten wettelijk verplicht te stellen en dat patiënten volledig hierover geïnformeerd worden. De huidige klachtprocedures moeten verdwijnen. Er moet een einde gemaakt worden aan de zelf regulatie van de medische beroepsgroep, dit heeft lang genoeg geduurd. Het is hoog tijd dat de "professionals"verantwoordelijk zijn voor hun daden en wandaden.

Patiënt wees op Uw hoede