http://www.vlafo.be/handinfo/index.html#inhoud
Dit deel behandelt drie aansluitende thema’s.
In paragraaf één belichten we de ziekte- en invaliditeitsverzekering. Dit sluit nauw aan bij revalidatie en het Bijzonder Solidariteitsfonds, welke in de paragrafen twee en drie worden behandeld.
De ziekteverzekering bestaat uit twee delen. Enerzijds is er de uitkeringsverzekering die zorgt voor inkomsten tijdens de arbeidsongeschiktheid. Dit wordt in het deel 'Inkomens' behandeld. Anderzijds is er de terugbetaling van de gezondheidszorgen. Dit nemen we hier onder de loep. Dit is van groot belang voor de personen met een handicap, gezien zij dikwijls voor een lange periode geconfronteerd worden met de nood aan gezondheidszorg.
Personen met een handicap kunnen goedkoop inschrijven in een ziekenfonds. Als je een medisch attest (van het Ministerie van Sociale Zaken waaruit een handicap van 66 procent blijkt of wie om medische reden recht heeft op een integratietegemoetkoming) voorlegt, wordt je zonder bijdrage in het ziekenfonds ingeschreven. Concreet betekent dit dat zelfstandigen geen bijdrage betalen voor kleine risico’s en werknemers geen bijdrage betalen voor de gepensioneerden omdat de loopbaan als werknemer te klein was. Voor meer inlichtingen kan je contact opnemen met je ziekenfonds.
In principe worden medische kosten en revalidatiekosten terugbetaald als je voldoet aan één van de volgende voorwaarden.
Voldoet men aan de voorwaarden, dan genieten behalve de persoon met een handicap zelf, ook de personen te zijnen laste en bij overlijden de overlevende echtgenoot en de wezen het recht op terugbetaling van medische kosten.
Prestaties inzake gezondheid omvatten alle zorgen nodig voor het behoud of het herstel van de gezondheid. Dit zijn de gewone zorgen zoals huisbezoeken, raadplegingen en geneesmiddelen én gespecialiseerde zorgen bij bevallingen, prothesen, enzovoort. De verzekering komt tussen in de kostprijs van deze prestaties. Personen met een handicap genieten een verhoogde tussenkomst voor medische zorgen als zij de voorkeurregeling genieten.
Een aantal gerechtigden en hun personen ten laste hebben recht op de zogenaamde voorkeurregeling. Vroeger was dit het zogenaamde WIGW-statuut, een verzamelnaam voor weduwen, invaliden, gepensioneerden en wezen. De volgende personen komen in aanmerking:
Een persoon ten laste kan in bepaalde situaties dit statuut krijgen. Het
belastbare bruto-inkomen van het gezin is niet hoger dan 11.998,22
(484.007 BEF) vermeerderd met 2.221,18
(89.602 BEF) per persoon ten laste. Verder wordt er rekening gehouden
met het geïndexeerd kadastraal inkomen van het woonhuis van de gerechtigde
eigenaar, met een vrijstelling van 743,68
(30.000 BEF) verhoogd met 123,95
(5.000 BEF) per persoon ten laste.
Om de voorkeursbehandeling te genieten, vul je een verklaring op erewoord in betreffende je inkomsten. In deze verklaring worden inkomsten vermeld en als bewijs worden stukken (zoals het aanslagbiljet van de personenbelasting en een document dat het maandelijks inkomen bewijst) toegevoegd. De aanvraag gebeurt bij je ziekenfonds. Voldoe je aan de voorwaarden, dan wordt het recht op verhoogde tegemoetkoming op je SIS-kaart vermeld.
Gerechtigden en hun personen ten laste binnen de voorkeurregeling hebben recht op:
Heel wat gezinnen worden geconfronteerd met hoge uitgaven voor geneesmiddelen maar moeten die, omdat hun inkomen te hoog is, zelf dragen. Geneesmiddelen kunnen echter gedeeltelijk terugbetaald worden. Rechthebbenden uit de voorkeurcategorie genieten een hoger terugbetalingstarief. Het deel dat ten laste van de patiënt blijft, noemt men het persoonlijk aandeel of het remgeld. Dit remgeld moet overconsumptie van de geneeskundige verzorging afremmen. Let wel: je hebt enkel recht op het lagere bedrag met een voorschrift van een erkende dokter! Men onderscheidt farmaceutische specialiteiten en magistrale bereidingen.
Farmaceutische specialiteiten zijn industrieel bereide geneesmiddelen die onder een speciale benaming worden verkocht. Ze zijn onderverdeeld in vijf categorieën die elk een ander terugbetalingstarief hebben. De letters lees je op de verpakking. De volgende tabel geeft het percentage remgeld per categorie weer.
|
|
Gewone rechthebbenden |
Voorkeurregeling |
|
Categorie A |
De gebruikers betalen niets |
|
|
Categorie B |
25%, max. 9,30 |
15%, max. 6,20 |
|
Categorie C |
50%, max. 15,49 |
50%, max. 9,30 |
|
Categorie Cs |
60% |
60% |
|
Categorie Cx |
80% |
80% |
|
Categorie D |
De gebruikers betalen volledig |
|
Bijvoorbeeld: Wie de voorkeurregeling geniet, betaalt voor categorie B 15
procent van de prijs van het geneesmiddel met een maximum van 6,20
(250 BEF). Anderen betalen 25 procent met een maximum van 9,30
(375 BEF).
Magistrale bereidingen zijn geneesmiddelen die de apotheker zelf maakt. Wie
tot de voorkeurcategorie behoort, betaalt 0,25
(10 BEF) per standaardbereiding, anderen 1
(40 BEF). Voor andere bereidingen kan dit meer zijn, tot zelfs het
volledige bedrag, tenzij bij een speciale toelating van de adviserende geneesheer.
Voor het gebruik van geneesmiddelen rekenen ziekenhuizen een forfaitair
bedrag van 0,62
(25 BEF) per ligdag aan. Niet-terugbetaalbare geneesmiddelen betaal je
zelf, ze worden aangerekend in de factuur. Informeer bij je huisarts of de dure
specialiteit niet vervangen kan worden door een goedkopere en even effectieve.
De ziekteverzekering neemt een deel van de kosten van de geneeskundige verzorging voor haar rekening. Om de gevolgen van de remgeldverhogingen te verzachten, werd een dubbele vrijstelling in het leven geroepen. Enerzijds is er de sociale vrijstelling van het remgeld, anderzijds is er de fiscale vrijstelling.
De sociale vrijstelling van het remgeld houdt in dat een rechthebbende (en
zijn personen ten laste) die een plafond van 371,84
(15.000 BEF) aan remgeld bereikt, de kost niet meer moet betalen.
Remgelden op geneesmiddelen en forfaitaire tussenkomsten bij verblijven in
rustoorden en in psychiatrische verzorgingstehuizen, beschut wonen of bronkuren
tellen niet mee. Ook de hospitalisatiekosten vanaf de 91ste dag in een algemeen ziekenhuis en
vanaf de 366ste dag in een
psychiatrische instelling komen niet in aanmerking. Als het plafond is bereikt,
worden in principe de remgelden voor de rest van het jaar terugbetaald. Bij
zelfstandigen die recht hebben op een verhoogde tegemoetkoming wordt niet
rekening gehouden met het betaalde remgeld in het kader van de verplichte
verzekering en met het remgeld betaald in het kader van de vrijwillige
verzekering.
Volgende personen en hun personen ten laste komen in aanmerking voor de sociale vrijstelling:
Eenmaal het plafond bereikt, kan de rechthebbende bij de mutualiteit een attest bekomen, dat hem de rest van het jaar de volledige en onmiddellijke terugbetaling van verdere remgelden garandeert. Hoe dit in zijn werk gaat, hangt af van de situatie van de gerechtigde en de categorie. Neem voor alle zekerheid contact op met je ziekenfonds. Zij die niet voor de sociale vrijstelling in aanmerking komen, kunnen beroep doen op de fiscale vrijstelling.
Deze vrijstelling verschilt van de voorgaande omdat ze gebeurt in functie van het totaal netto belastbaar gezinsinkomen. Concreet betekent het dat gezinnen die méér dan een vastgesteld plafond aan remgelden betaalden, de meeruitgave terugbetaald worden door de fiscus. De fiscale vrijstelling wordt per fiscaal gezin en volgens remgeldplafonds toegekend.
(Bedragen per 01.02.98)
|
Belastbaar
inkomen |
Belastbaar
inkomen |
Bedrag |
Bedrag |
|
< 13.336,65 |
< 537.999 BEF |
371,84 |
15.000 BEF |
|
13.336,67 - 20.550,35 |
538.000 - 828.999 BEF |
495,79 |
20.000 BEF |
|
20.550,37 - 27.764,05 |
829.000 - 1.119.999 BEF |
743,68 |
30.000 BEF |
|
27.764,07 - 34.977,75 |
1.120.000 - 1.410.999 BEF |
991,57 |
40.000 BEF |
|
> 34.977,77 |
> 1.411.000 BEF |
1.239,47 |
50.000 BEF |
Wie geen sociale vrijstelling geniet, kan de fiscale vrijstelling genieten. Na afloop van het kalenderjaar informeert de verzekeringsinstelling de Administratie van de Directe Belastingen, maar de rechthebbende kan ook een fiscaal attest vragen bij de mutualiteit om het bij de belastingaangifte te voegen. De Administratie van de Directe Belastingen stort de som boven het plafond terug of trekt het van de verschuldigde belastingen af.
De persoonlijke bijdrage bij een opname in een ziekenhuis of revalidatiecentrum kan verminderen voor de volgende personen en hun personen ten laste:
De aanvraag richt je tot het ziekenfonds.
Er zijn twee zijn forfaitaire tussenkomsten voor chronisch zieken: een vergoeding enerzijds en de tussenkomst voor incontinentiemateriaal.
Chronisch zieken hebben vaak hoge gezondheidskosten. Ter compensatie kan een
forfaitair bedrag toegekend worden van 247,89
(10.000 BEF) aan werknemers en zelfstandigen die aantonen dat hun
persoonlijk aandeel gezondheidskosten de laatste twee opeenvolgende jaren
minimum 247,89
(10.000 BEF) bedroeg. Bovendien moet men zich in één van de volgende
sociale situaties bevinden.
Werknemers en zelfstandigen ontvangen jaarlijks een forfaitaire
tegemoetkoming van 371,84
(15.000 BEF) voor incontinentiemateriaal als zij het laatste jaar
minstens vier maanden verpleegkundig forfait B of C kregen en in het
afhankelijkheidsrooster score drie of vier behalen voor incontinentie. Men mag
de laatste dag van die periode van vier maanden niet in een
verzorgingsinstelling verblijven met tussenkomst van de ziekte- en
invaliditeitsverzekering.
Betwistingen over rechten en plichten ontstaan uit de wet op de ziekte- en invaliditeitsverzekering behoren tot de bevoegdheid van de Arbeidsrechtbank.
De adressen vind je achteraan in deze gids.
Revalidatie is het geheel van ingrepen die erop gericht zijn een functieverlies te compenseren, te herstellen of op te heffen. Revalidatie heeft betrekking op behandelingen, hulpmiddelen en farmaceutische middelen. Soms laat men uitschijnen dat de terugbetaling van revalidatiekosten door de ziekteverzekering vanzelfsprekend is. Niets is minder waar. De regelgevingen in verband met revalidatie is complex. Gelijklopend in elk terugbetalingsstelsel is de grondige motivatie van de hulpvraag. Ook is de volgorde van instanties tot wie de betrokkene zich wendt van belang.
In deze gids beperken we ons tot de tussenkomsten van het RIZIV en het Vlaams Fonds.
De meeste revalidatiecentra zijn erkend door het Vlaams Fonds, maar zijn onderhevig aan een conventie met het RIZIV. De prestaties voor revalidatie omvatten:
Voor revalidatiekosten wendt men zich tot het ziekenfonds door een aanvraag te richten tot de adviserende geneesheer. Deze maakt op zijn beurt de aanvraag over aan het College van geneesheren-directeurs. De beslissing wordt via de betrokken verzekeringsinstelling meegedeeld. Betwistingen behoren tot de bevoegdheid van de Arbeidsrechtbank.
De adressen vind je achteraan in deze gids.
Verzoeken voor een tussenkomst in de kosten van extreem dure verrichtingen bij uiterst zwaar zieken worden soms geweigerd omdat de prestaties niet voorkomen op de nomenclatuur. Het Bijzonder Solidariteitsfonds wil deze uitzonderingen, binnen de perken van de beschikbare financiën, ook voor tussenkomsten open stellen. Het betreft:
a) Tussenkomsten voor uitzonderlijke gezondheidszorgen -inclusief geneesmiddelen- die niet op de lijst van de terugbetaalbare prestaties inzake gezondheidszorgen voorkomen en die:
b) Afwijkend van deze voorwaarden kan het College van geneesheren-directeurs in behartenswaardige situaties besluiten dat het Fonds de bijdrage ten laste neemt samen met de reiskosten en het verblijf van de begunstigde en de begeleider.
Als betrokkene richt je de aanvraag aangetekend aan de adviserende geneesheer van het ziekenfonds. De geneesheer onderzoekt het dossier en voegt hierbij een medisch rapport, de kostprijs en een verklaring dat er geen andere terugbetalingswijze bestaat. Nadien legt de geneesheer de vraag voor aan het College van geneesheren-directeurs, dat beslist over de tussenkomst. Het ziekenfonds betaalt het bedrag uit.
De adressen vind je achteraan in deze gids.
Inhoudstafel | Naar begin pagina ![]()