Riziv en erkenning cvs
http://home.tiscali.be/dinatje/referentiecentra.htm
Wat is het riziv?
Het RIZIV is in 1963 opgericht. Het is de opvolger van het Rijksfonds voor de Ziekte- en Invaliditeitsverzekering.Het gaat om een sociale parastatale die onder de voogdij van de Minister van Sociale Zaken staat.
De voornaamste opdrachten van het RIZIV zijn de volgende :
Het administratieve en financiële beleid:
van de verzekering voor geneeskundige verzorging (tegemoetkoming in de geneeskundige kosten);
van de uitkeringsverzekering (toekenning van een vervangingsuitkering in geval van arbeidsongeschiktheid ten gevolge van een ziekte en van een uitkering voor begrafeniskosten);
van de moederschapsverzekering (toekenning van een vervangingsuitkering).
De geneeskundige en administratieve controle:
op de zorgverleners;
op de verzekeringsinstellingen;
in sommige gevallen, op de rechthebbenden op de prestaties van de verzekering.
De organisatie van het overleg tussen de verschillende actoren van de verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen. Daarom is het noodzakelijk om een groot aantal comités, raden, commissies en colleges op te richten
bron: http://www.riziv.fgov.be/
--------------------------------------------------------------------------------
Ervaringen met het riziv:
1.Hoeveel keer ben je reeds voor controle bij het riziv opgeroepen? Na hoeveel maanden invaliditeit was dit?
2.Ben je alleen binnen geweest bij de dokters of mocht iemand jou vergezellen?
3. Werden er veel vragen gesteld en welke ?
4. Kreeg je voldoende tijd om de vragen degelijk te beantwoorden?
5. Hoe stonden de dokters tegenover fibromyalgie en cvs?
6. Ben je geschorst of niet?
7. Indien wel, welke zijn de gevolgen ervan? Wat moet je dan ondernemen? Waar kan je hulp krijgen?
8. Voor diegene die al verschillende keren naar het riziv zijn geweest: Moet je iedere keer je volledig dossier meenemen of enkel de aanvullende documenten van de laatste maanden?
9. In welke gemeente of stad moet jij op controle bij het riziv?
p.s. Vraag 9 is er bijgekomen op voorstel van S. De aanpak van het riziv kan blijkbaar nogal verschillen van stad tot stad.
--------------------------------------------------------------------------------
Voorlopige evaluatie
Daar de meeste personen die aan deze enquête hebben meegewerkt alle anonimiteit wensen, heb ik een algemene samenvatting gemaakt van hun ervaringen (op basis van de gestelde vragen).
Inleiding
De regels zijn de volgende: Het is in eerste instantie de dokter van de mutualiteit die de beslissing neemt om je arbeidsongeschiktheid te verklaren of niet. In de loop van je eerste jaar ziek zijn zal hij je waarschijnlijk meerdere keren oproepen. Na een jaar onafgebroken op mutualiteit te staan kom je nu op invaliditeit, toch blijft de eerste beslissing bij de mutualiteits controle dokter. Sommige mensen hebben hier al problemen en moeten beginnen te procederen voor de arbeidsrechtbank, anderen niet.
Het riziv is vanaf dan volledig vrij je op te roepen, naar eigen dunken, ongeacht de duur van je ziekte of het advies van je controle arts. De reden is dat je het eerste jaar ten koste van de mutualiteit wordt uitbetaald en dat eens je invalide bent de staat de kosten draagt. Het feit is ook dat je eens op invaliditeit normaal moet blijven op controle gaan de de controle arts van je mutualiteit( meestal 1 keer per jaar, maar kan verschillen, hij is hier vrij in). Dan maakt hij een verslag over aan het riziv, waarin hij ofwel de verlenging van je invaliditeit voorstelt ofwel een negatief advies geeft, waardoor je je verlenging niet krijgt. Dan zitten we weer met een gerechtelijke procedure. Normaal gezien moet hij jaarlijks een verlenging aanvragen en aldus moet je minstens 1 keer op controle.In praktijk is er een grote vrijheid gegeven aan je controle arts die zelf beslist over je eerste graads aanvaarding. Het riziv staat altijd vrij je ten allen tijde opnieuw op te roepen, en zo dikwijls als ze zelf wensen, om je persoonlijk bij hen aan te bieden. Hier bestaat tot op heden geen regel of wet voor. Zij zijn allen volledig zelfstandig, zowel je controle arts als het riziv (inzake de beoordeling van je arbeidsongeschiktheid) . Hou hier dus rekening mee als je naar het buitenland wil vertrekken. Vraag steeds een schriftelijke toestemming aan de controle arts.
Samenvatting op basis van de vragenlijst
1. 90% van de patiënten worden na 12 à 15 maanden ziekteverlof opgeroepen door het riziv. Meer dan de helft hiervan wordt dan ook jaarlijks terug opgeroepen.
2. 99% van de patiënten moeten alleen binnen. Enkel in heel uitzonderlijke gevallen mogen deze vergezeld worden tot in de onderzoekskamer. Dus, normaal mag er niemand mee binnen gaan, tenzij iemand fysiek moet helpen om binnen te gaan. Dan moet die helper terug naar buiten. Hij mag niet aanwezig zijn tijdens het onderhoud, het is enkel tussen jou en de 3 of 4 controle dokters, die je onderzoeken en een gesprek hebben, alsook je medische gegevens bekijken.
3. De vragen die gesteld worden zijn van uitéénlopende aard: gezinstoestand, medische achtergrond, huidige medische toestand, psychologische vragen, data, ... Dit is althans bij de meesten zo, uitzonderlijk werden er amper een paar vragen gesteld. Wat zeker opvalt is dat de vragen zich nogal vlug na elkaar opvolgen daar men als patiënte alleen staat tegenover 3 of meer artsen die elk hun eigen specifieke vragen hebben.
4. De helft van de patiënten kregen naar eigen mening wel voldoende tijd om de vragen goed te beantwoorden terwijl de andere helft tijdens het beantwoorden van de éne vraag, onmiddellijk werd geconfronteerd met een andere vraag wat voor vele patiënten met cvs en fibromyalgie een heel uitdrukkelijke concentratie vergt, juist dit wat één van hun beperkingen is. Alles hangt blijkbaar wel af van het team artsen waar men moet voor verschijnen.
5. Hoe dokters tegenover cvs en fibromyalgie staan is juist het grote probleem. De meningen zijn sterk uitéénlopend: geloof en ongeloof, begrip en onbegrip, afwijzend en... Maar in het kader van de komende referentie centra en de herscholing van de riziv dokters zal daar waarschijnlijk verandering in komen.
6. Om enig idee over de vraag geschorst of niet te hebben, zou deze enquête over een groter aantal patiënten moeten gaan.
7. Bij een negatief advies van het riziv krijg je bericht binnnen de 3 dagen en dan kan je beroep aantekenen. Dit is een procedure voor de arbeidsrechtbank. Ook de aanvaarding weet je heel snel. Bij afkeuring, vervalt je recht op invaliditeit en theoretisch zou je je dan moeten inschrijven bij de VDAB, als werkzoekend zodat je nog je recht op arbeidsuitkering kunt krijgen. Vanaf dan heb je recht op werkloosheidsuitkering maar kan je meermaal opgeroepen worden om je voor bepaalde jobs te gaan presenteren. Het hangt natuurlijk af van je plaatselijke VDAB. Daarnaast staat het je dan vrij om een procedure voor de arbeidsrechtbank te beginnen om je ziekte te aanvaarden als een reden tot werkonbekwaamheid. In het licht van de evoluties van de laatste jaren lijken heel wat patiënten daar hun gelijk te halen. Dat wil niet zeggen dat je dan gerust bent, de controle arts en of het riziv kan je erna nog steeds oproepen zoveel ze willen. Win je je proces, dan heb je recht op een invaliditeitsuitkering. Verlies je je proces, dan blijf je op werkloosheidsuitkering.Voor deze procedure voor de arbeidsrechtbank heb je een advokaar nodig en het voordeel van gesyndiceerd te zijn is , dat je syndicaat op dat moment die voor jou regelt. Zij hebben een legertje advokaten dat bijna niets anders doet dan arbeidsgeschillen, ook inzake invaliditeit. Ben je niet gesyndiceerd en wil je de beslissing aanvechten, dan moet je zelf voor alle gerechtskosen en advokaatskosten opdraaien.
Wanneer je op het moment van jouw schorsing nog een werkgever hebt, moet je je ook wenden tot het syndicaat.Die gaan dan voor jou een procedure starten bij de arbeidsrechtbank. Ben je niet aangesloten bij een syndicaat , dan moet je zelf een advocaat onder de armen nemen maar neem dan een advocaat gespecialiseerd in arbeidsrecht. Je kan daarvoor ten rade gaan in wetswinkels.
Meer over arbeidsrechtbanken en wetswinkels vind je hier:
http://www.advocaat.be/publiek/recht&justitie/r0008g.htm
Velen onder hen krijgen dan meestal hun ontslag van hun werkgever en moeten dan toch naar de VDAB
8. Het beste is dat je steeds je volledig dossier meeneemt want het riziv bekijkt telkens je volledig ziekteproces. Een neurologisch onderzoek/ slaaponderzoek enz......... kunnen toch
al wel wat dingen bewijzen voor het riziv.
In ieder geval is dit zeer belangrijk: medische bewijzen te kunnen voorleggen
Begroting RIZIV 2002: voor geneeskundige verzorging - voorstellen regering
10/10/2001
Technische raming 2002 Referentiecentra CVS -60,0
--------------------------------------------
-referentiecentra CVS: -60,0 miljoen Bef
Is opgenomen voor een bedrag van 120,0 miljoen Bef, maar is in werkelijkheid
60,0 miljoen Bef.
Riziv erkent chronisch vermoeidheidssyndroom
----------------------------------------------------------
Bron : Metro (03/04/2002) www.medinet.be
BRUSSEL - De Riziv erkent sinds 1 april het chronisch
vermoeidheidssyndroom (CVS) als ziekte. Bijgevolg kunnen de patiënten
die aan de omstreden ziekte lijden onder bepaalde voorwaarden rekenen op
de bijbehorende terugbetalingen en vergoedingen. Het aantal
CVS-patiënten in ons land wordt geschat op 30 à 40.000.
De erkenning loopt gelijk met de opening van het CVS-centrum in Leuven,
het eerste van vijf referentiecentra. Daar worden de patiënten grondig
onderzocht door een team van specialisten, die moeten uitmaken of het
wel degelijk om CVS gaat. Het ziektebeeld bestaat immers uit een
combinatie van verschillende klachten, waartoe behalve
uitputtingsverschijnselen ook storingen in het zenuwstelsel en
duizeligheid behoren.
Die kunnen ook veroorzaakt worden door andere kwalen, zodat het moeilijk
is om de juiste diagnose te stellen. "Wie aan de criteria beantwoordt en
in het centrum wordt behandeld, wordt automatisch ook erkend door de
Riziv", legt de woordvoerder van minister Vandenbroucke uit.
De erkenning is een stap vooruit voor de CVS-lijders, maar genezen is
een andere zaak. Binnen de medische wereld bestaat er immers
allesbehalve een consensus over de oorzaak van de ziekte. Sommigen
suggereren dat een virus verantwoordelijk is, anderen denken aan
psychische problemen en een derde strekking wijst op een verloedering
van het leefmilieu. Voor de behandeling zijn de artsen vooralsnog
aangewezen op het bestrijden van de symptomen, maar ook aan
psychologische begeleiding wordt veel belang gehecht.