|
Ondanks het schitterende onderzoek van Prins naar het chronisch
vermoeidheidssyndroom (CVS) en gedragstherapie (MC 26-27/2003: 1069), zijn enkele kanttekeningen op zijn plaats.
Bij gebrek aan een empirisch gefundeerde en algemeen aanvaarde
wetenschappelijke definitie werden op basis van consensus exclusiecriteria
ontwikkeld om de diagnose ‘CVS’ te stellen. Volgens de criteria van het
Center for Disease Control and Prevention (1994) moet er sprake zijn van
persisterende of terugkerende medisch onverklaarbare moeheid die een
duidelijk beginpunt heeft, die niet het gevolg is van geleverde inspanningen
en die niet significant vermindert door rust. Tevens dient het familiaal,
sociaal en professioneel functioneren ernstig te zijn beperkt door de
vermoeidheid. Een tweede voorwaarde is de aanwezigheid van ten minste vier
van de acht symptomen (mineure criteria): stoornissen in het korte termijn
geheugen en/of de concentratie, keelpijn, pijnlijke en/of gevoelige
lymfeklieren, spierpijn, pijn in verschillende gewrichten, niet-verkwikkende
slaap, vermoeidheid die minstens 24 uur aanhoudt na een relatief kleine
inspanning en dit ten minste gedurende zes maanden.
De meeste studies uit het proefschrift van Prins behelzen patiënten met
idiopathische vermoeidheid en zonder CVS! Prins selecteert patiënten op basis
van de majeure criteria en níet van de mineure criteria. Vervolgens stopte 28
procent de cognitieve gedragstherapie (CBT) vroegtijdig. De mensen die uit de
studie stapten, kwamen voornamelijk uit de groep die CBT kreeg. Meer nog, dit
aantal kwam overeen met het percentage mensen dat een gunstig resultaat had.
In deze studie werd geen onderscheid gemaakt tussen chronisch vermoeide
mensen met en zonder depressie (psychiatrische stoornis). Ook is er weinig
bekend over de langetermijneffecten van CBT.
Patiënten moeten anderhalf uur kunnen reizen. Op die manier worden
bedlegerige patiënten en mensen die voor transport afhankelijk zijn van
derden, uitgesloten. Bovendien mogen mensen die een legale procedure hebben
opgestart, niet beginnen. Zo valt een groot aantal chronisch vermoeide
patiënten uit de boot!
Brussel,
juli 2003
|