Daar is de chirurg die pijn wegsnijdt
Editie: VENRAY, Publicatiedatum: 03-12-2003
Interviews und Artikel aus den
Fachzeitschriften
Presse International
Prof. Dr. Dr. med. Johann A. Bauer
Alsof je onder een vrachtwagen bent gekomen, zulke pijnen doorstaan mensen
met fibromyalgie. Patiënten stuiten op een wereld van onbegrip, medici staan
vrijwel machteloos, genezing geldt als onmogelijk. Helemaal onmogelijk? De
Münchense hoogleraar Johann Bauer lijkt met 'acupunctuur-chirurgie' succes te
boeken, maar wordt door de medische wereld genegeerd.
- - - - - - -
Hoe kan de dokter fibromyalgie makkelijk herkennen? In het Amerikaanse
artsenvaktijdschrift JAMA deden drie medici een suggestie aan hun vakbroeders
en -zusters. Vraag eens hoe de patiënt zich 's morgens bij het ontwaken voelt,
zo tipten ze. Als hij spontaan antwoordt met 'ik voel me alsof ik door een vrachtwagen
ben overreden' (of door een bus of een trein, voegen de drie doktoren er
behulpzaam aan toe), dan zit de kans er dik in dat hij aan fibromyalgie lijdt.
In hun onderzoekje repte liefst 42 procent van de patiënten spontaan over het
verpletterende vrachtwagengevoel. Gewoonlijk zoekt de arts voor zijn diagnose
naar achttien 'tender-points', nauw omschreven punten op het lichaam die
fibromyalgiepatiënten al bij een lichte vingerdruk als pijnlijk kunnen ervaren.
Alsof je onder een vrachtwagen bent gekomen? Daar kan patiënte Brigitte Grooten
(51) uit het Duitse Bilshausen (bij Göttingen) zich wel iets bij voorstellen.
"Pijn op één plek, daar kan ik wel mee omgaan, maar bij mij waren het
zoveel plekken." Rug, nek, armen, schouders, handen, knieën, maag, darm,
waar eigenlijk niet? Ze laat een grote tas propvol doosjes met pillen en
poeders zien. Ongelooflijk, ooit slikte ze al deze middelen, waaronder zeer
zware pijnstillers, totdat ze doodziek werd van de bijwerkingen. Ze kreeg vijf
injecties per week en haar patiëntendossier vermeldt verder nog onder meer acht
maagonderzoeken, drie bezoeken aan een kuuroord en twee mislukte knieoperaties
die nadien overbodig bleken te zijn. Brigitte doet gymoefeningen, zwemt, neemt
warme baden en drinkt een mengsel van aardappelsap en tomatensap om
maagklachten te voorkomen. Ze heeft veertien jaar speciale steunkousen en
steunkorsetten gedragen. "Zonder die korsetten kwam ik in ademnood en kon
ik vrijwel niets. Niet eens een halfuur aan tafel zitten om te eten."
Desondanks altijd maar die pijn en stijfheid.
Diepe zucht: "Er heerst veel onbegrip. Je hoort nog altijd mensen beweren
dat fibromyalgie een modeziekte is, een ziekte die de patiënten zich inbeelden.
Ik ben zo mijn beste vriendin kwijtgeraakt." Ze vertelt over het hoge aantal
zelfdodingen onder mensen met de aandoening. "Ik ken een vrouw van wie de
zoon zo gek werd van de pijn dat ze hem in een psychiatrische kliniek hebben
opgesloten. Hij heeft zich opgehangen."
Brigitte gebruikt antidepressiva. Zo kan ze met de ziekte leren leven. En
verder heeft ze veel steun van dochter Nicole en haar man, oud-Heerlenaar Huub
Grooten. "Gelukkig maar. Mijn man draait flessen open, haalt me uit bad,
schilt de aardappelen en wast de groenten. Maar dit alles is voor een vrouw als
ik die altijd actief is geweest, heel deprimerend."
Sinds kort voelt ze zich stukken beter en blijft haar collectie van veertien
steuncorsetten in de kast liggen. Brigitte Grooten is onder het mes gegaan bij
de Münchense handchirurg Johann Bauer die een opmerkelijke methode heeft
ontwikkeld om mensen met fibromyalgie te behandelen. Bauer, die tevens is
verbonden aan de Ludwig-Maximilians-Universität in de Beierse hoofdstad, heeft
ontdekt dat de eerder genoemde tender-points, de fibromyalgische pijnpunten,
voor een groot deel overeenstemmen met de zogeheten acupunctuurpunten. Dat zijn
de plekken waarin de acupuncturist zijn naalden prikt en die via energiebanen
verbonden zouden zijn aan de organen. Bauer noemt ze de schakelkasten van de
energiebanen. Ze bevinden zich in beide armen en enkels. Daar opereert hij:
"Op die punten gaan drie belangrijke lichaamsverbindingen, de slagader,
bloedvaten en zenuwen, door een buisje. Onder bepaalde omstandigheden, welke
precies weet ik niet, ontstaat er littekenweefsel, meestal in de buurt van de
gewrichten. Deze 'verklevingen' drukken op die verbindingen. Op den duur gaan
er vreselijke pijnen ontstaan. Als ik met mijn wijsvinger op je voorhoofd druk,
dan voelt dat onaangenaam aan, meer niet. Maar doe ik dat twee dagen lang aan een
stuk, dan draai je van pijn compleet door."
Het lichaam wordt ten behoeve van de diagnose in vier kwarten verdeeld, twee
boven en twee onder. Pijn in een van de kwarten verwijst volgens Bauer naar
bepaalde acupunctuurpunten die via de energiebanen door het hele lichaam lopen.
Zo kan volgens hem het verwijderen van littekenweefsel in een arm of enkel
pijnklachten elders opheffen. Hij snijdt onder plaatselijke verdoving het
littekenweefsel op zes tot acht punten weg, waardoor de druk in de 'schakelkast'
verdwijnt en daarmee ook de pijn.
"Met een pincet en het mes kan ik het weefsel verwijderen, alsof je het
vel van een worst aftrekt. Het is alsof je je voet op een tuinslang afhaalt. Er
stroomt weer water door de slang en het gazon wordt langzaam weer helemaal
groen."
Bauer stelt dat hij met zijn methode successen boekt. Van de 1100 patiënten die
hij afgelopen jaren heeft geopereerd, is volgens hem 66 procent helemaal
klachtenvrij, terwijl bij 22 procent de klachten zijn verminderd. Bij elf
procent bleef resultaat uit. Brigitte Grooten is niet helemaal klachtenvrij en
moet nog twee operaties ondergaan. "Volgens de reumatologen zit ik in de
categorie zwaarste gevallen", legt ze uit. Daarentegen is Janna Kuiper-de
Jonge uit Appingedam (52) grotendeels genezen. Bij haar zijn na drie operaties
de klachten gaandeweg weggeëbd. "Het beste resultaat zie je pas anderhalf
jaar na de operatie", weet ze. Hoe is het dan nu, twee jaar na de
behandeling? "Perfect, ik doe mijn werk weer en ik heb geen pijnstillers
meer nodig. Ik functioneer voor tachtig procent. En ik ben heel gelukkig."
Acupunctuur koppelen aan een operatietechniek: dat is in kringen van de
reguliere geneeskunst vragen om problemen. In Duitsland wordt Bauer volgens
eigen zeggen door de gevestigde medische orde niet serieus genomen en heeft hij
veel tegenstanders. Het lijkt er echter eerder op ze hem negeren. In de
vakliteratuur, maar ook in de pers, is voor zover viel na te gaan zelden of
nooit over hem gepubliceerd. In vakblad Der medizinische Sachverständige werd
de methode als "niet algemeen erkend" geboekstaafd. Duitse
reumatologen reageerden niet op ons verzoek hun visie te geven over zijn
methode. Of durfden dat niet. Op zijn website dreigt Bauer juridische stappen
te nemen tegen wie beweert dat zijn operaties geen resultaat hebben. Kennelijk
maken roddels en achterklap hem het leven zuur. Hij kondigt ook aan een
advocaat in te schakelen als iemand durft te beweren dat hij door de politie
wordt gezocht of zijn operaties in achtertuintjes verricht.
Bauer voelt zich miskend, zoveel is wel duidelijk. "Ik ben mijn tijd ver
vooruit. Maar neurologen wensen niet mee te kijken hoe ik opereer. Het is als
in de tijd van Copernicus. Wetenschappers durven niet door de telescoop te
kijken in hun angst dat ze anders Jupiter zullen waarnemen. Reumatologen noemen
mij 'het probleem Bauer'. Zij accepteren louter erkende methodes, de methode
Bauer is niet erkend, probleem dus opgelost. Ik wilde in de British Medical
Journal publiceren. Redacteuren waren enthousiast, maar het artikel moest ook
door vier collega's worden gelezen. Het artikel werd toen afgewezen."
Bauer laat zich niet uit het veld slaan: hij wil medici gaan opleiden die zijn
methode kunnen gaan toepassen. "Zoals Max Planck zei: je moet blijven
wachten totdat je tegenstanders zijn uitgestorven."
Meer informatie over de behandeling van Bauer:
00 49 89 9570010 www.fms-bauer.com
Das Buch
"Fibromyalgie - Heilung ist möglich"
von Prof. Dr. Dr. med. Johann Bauer