MYCOPLASMA
Infecties
De door
Prof. Garth Nico/son (Californié)
naar voor gebrachte onderzoeksresultaten in verband met Mycop/asma-infecties bij CFS-patiënten,kreeg op het laatste Wereld
Congres CFS 9 - 12 september 1999
te Brussel, ruime belangstelling.
De media stelden Nicolson's
onderzoek breed in het daglicht en spraken( over: "een nieuwe behandeling
voor CFS... een nieuw licht op de oorzaken van CFS"
Het Amerikaanse tijdschrift 'The CFIDS Chronicle' schonk eerder
uitgebreid aandacht aan dit onderwerp in een artikel van de hand van Prof.
Nicolson. Hieronder is de vrije vertaling weergegeven van dit artikel. Hopelijk
kan het een kleine bijdrage zijn tot wat meer achtergrondinformatie aangaande
dit nog steeds actueel en veel besproken onderwerp.
Bron: "The CFIDS Chronicle " periodiek van "The
CFIDS Association 'of America"
Volume 12, No 5 - september/oktober 1999 p 19
De rol van infecties door micro-organismen bij chronische ziekten: Nieuwe hoop met antibioticabehandelingen.
Door Garth Nicolson
Garth L. Nicolson, PhD is professor en hoofdverantwoordelijke
van het Wetenschappelijk Onderzoek aan "The Institute for Molecular
Medicine" te Huntington Beach, Californië. Voorheen was hij Professor
Interne Geneeskunde en Professor Pathologie en Laboratorium Geneeskunde aan
"The University of Texas Medical School" te Houston.
Hoewel de oorzaken van chronische ziekten merendeels
onbekend zijn, kunnen de complexe klachten en symptomen die zich ontwikkelen
bij vele patiënten met Chronic Fatigue and Immune Dysfunction Syndrome
(CFIDS1), fibromyalgie (FM) , Gulf War Syndroom (GWS) en reumatoïde artritis
(RA) voor een stuk toegeschreven worden aan chronische infecties van het gehele
lichaam met bacteriën, virussen en schimmels. Zulke infecties vormen de nasleep
van acute of chronische insulten van chemische of andere aard (viraal, het
milieu, trauma, enz.) die de mogelijkheid bezitten het immuunsysteem te
onderdrukken.
Deze ziekten ontwikkelen zich waarschijnlijk als een geleidelijk
proces in de loop van de tijd tengevolge van herhaalde toxische belastingen,
waaronder infecties die bij sommige patiënten de ziekte veroorzaakt kunnen
hebben en bij anderen van cofactoriële aard (geen oorzaak maar belangrijk)
kunnen zijn of van opportunistisch aard bij patiënten waarvan het immuunsysteem
is verzwakt.
Chronische infecties, die gewoonlijk in bedwang gehouden
worden door ons immuunsysteem, kunnen invloed blijven uitoefenen als zij erin
slagen aan de controle van het immuunsysteem te ontsnappen en zich kunnen
nestelen en verschuilen in de talrijke weefsels en organen, zelfs in cellen van
het centraal en perifeer zenuwstelsel. Vele van de complexe klachten en
symptomen, vastgesteld bij patiënten met CFIDS, FM, RA en GWS, kunnen door desbetreffende
infecties veroorzaakt worden.
Infectie door
micro-organismen
Een type infectie die de laatste tijd hernieuwde
aandacht kreeg als een belangrijke oorzaak, cofactor of opportunistische
infectie bij deze stoornissen, wordt vertegenwoordigd door diverse primitieve
klassen van bacteriën. Alhoewel zij niet zo goed gekend zijn als andere agentia
bij het veroorzaken van ziekte, worden deze micro-organismen, in het bijzonder Mycoplasmas2 en andere bacteriën (Chlamydia, Coxiella, Brucella, Borrelia, enz...)
tegenwoordig beschouwd als belangrijke opduikende ziekteverwekkers bij talrijke
chronische ziekten. Zij schijnen ook een rol te spelen als belangrijke
co-factors in sommige ziekten zoals HIV/AIDS en andere ziektetoestanden.
De meeste micro-organismen zoals mycoplasmas worden niet
beschouwd als belangrijke menselijke ziekteverwekkers als zij zich nestelen op
ondiepe plaatsen, zoals de mond of de ingewanden, maar sommige soorten zoals Mycoplasma fermentans, Mycoplasma penetrans,
Mycoplasma pneumoniae, Mycoplasma genitalium, Mycoplasma pirum en Mycoplasma
hominis zijn in staat de bloedcirculatie te penetreren en verscheidene
weefsels te koloniseren. Waarschijnlijk veroorzaken deze micro-organismen in
feite CFIDS, FM, GWS of RA niet zelf maar zij lijken een belangrijke rol te
spelen bij het veroorzaken van chronische ziekte-progressie of bij het
verergeren van majeure ziekteklachten en symptomen in patiënten met deze
ziekten.
Er werden infecties met micro-organismen aangetoond in
patiënten met CFIDS, FM, GWS en RA. Mijn laboratorium en andere (zoals Eli
Mortechai of Medical Diagnostics of New Jersey) hebben mycoplasmale
bloedinfecties vastgesteld bij
ongeveer 60% van de CFIDS,
ongeveer 70% van de FM en
ongeveer 50% van de GWS en RA onderzochte patiënten.
Uit onderzoek naar GWS , een op CFIDS gelijkende
ziektetoestand, blijkt dat bij ongeveer 50%, van meer dan 200 patiënten,
mycoplasmale infecties in het bloed worden aangetroffen en dat bij deze
patiënten voornamelijk één soort mycoplasmainfectie wordt aangetroffen
namelijk Mycoplasma fermentans.
Wij hebben een verscheidenheid aan pathogene
mycoplasma-soorten aangetroffen zoalsM. fermentans,
M. penetrans, M. pneumoniae, M. genitalium en M. hominis in de witte
bloedcellen bij ongeveer 60% van meer dan 200 burgerlijke patiënten met CFIDS
en FM.
Dergelijke infecties werden maar bij minder dan 10% van gezonde
controlepersonen aangetroffen.
Merkwaardigerwijze bezaten het merendeel van de CFIDS en FM patiënten
meervoudige mycoplasmale infecties (meer dan één soort) terwijl meervoudige
infecties in geen enkel van de gezonde controlepersonen werden aangetroffen
De testen die we gebruiken om mycoplasmale infecties te
identificeren namelijk de forensische "Polvmerase Chain Reaction" (PC,R-test)
en "Nucleoprotein Gene Trackin_1" zijn uitermate gevoelig en
in hoge mate specifiek. Deze testen zijn een gevoelige verbetering tegenover de
relatief ongevoelige serumantilichamen en andere testen die tegenwoordig
gebruikt worden om infecties van het lichaam op te sporen.
__________________________________________________________________________________________
1 Noot Vert.: Amerikaanse benaming voor 'Chronisch Vermoeidheidssyndroom'
2 Noot Vert.: Mycoplasmas zijn de kleinste en eenvoudigste organismen die
gekend zijn. Zij zijn niet nieuw.
Zij werden 100 jaar geleden ontdekt en ontwikkelden zich uit bacteriên.
In tegenstelling tot bacteriën heeft de Mycoplasma geen
celwand. Dit stelt hem in staat om binnen te dringen in weefselcellen, de
voedingsstoffen van de cel op te nemen en de cel te gebruiken om zichzelf te
repliceren. Wanneer de Mycoplasma uit de cel breekt, neemt ze een stuk van het
gastcelmembraan mee. Wanneer het immuunsysteem de Mycoplasma aanvalt zal het nu
ook de gewijzigde gastcel aanvallen. Op die manier kan een auto-immuun situatie
ontstaan.
Mycoplasma-organismen hebben de capaciteit in cellen,
weefsels, bloed en zelfs, volgens Or. Nicolson, te penetreren in het centraal
en perifeer zenuwstelsel. Omdat de mycoplasma de mogelijkheid heeft het immuunsysteem
te beschadigen door binnen te dringen in de Natural Killer cellen van de
lymfocyten, verzwakt het deze cellen, reduceert hun aantal en maakt hen
gevoelig voor virale infecties.
De Mycoplasma is een traag groeiend, verborgen-type
organisme dat onopgemerkt zijn gang kan gaan gedurende jaren en de patiënt zeer
ziek kan maken [Uit: 'Mycoplasma Pakket' door Sharon Briggs ]
Behandeling met antibiotica.
Wanneer er in bloedfracties van bepaalde subgroepen van patiënten met
CFIDS, FM, GWS of RA infecties met micro-organismen geïdentificeerd worden,
dient verder onderzoek aangereikt waarom deze patiënten als medische, niet als
psychologische of psychiatrische, patiënten dienen behandeld te worden. . Dit
betekent niet dat psychologische Qf psychiatrische problemen niet belangrijk
zijn bij sommige patiënten met chronische ziekten. Maar indien dergelijke
infecties een beduidende rol spelen ,in deze stoornissen, zullen aangepaste
behandelingen, met antibiotica of andere medicaties die chronische infecties onderdrukken,
resulteren in verbetering en zelfs herstel. Dit is hetgeen wat we heel
duidelijk hebben kunnen vaststellen.
De aanbevolen behandelingsmethodes voor mycoplasmale bloed infecties
vereisen langdurige antibiotica therapie, gewoonlijk meerdere cyclussen van zes
weken met
doxycycline (200
- 300mg/dag),
ciprofloxacin
of Cipro (1500 mg/dag),
azithromycin of
Zithromax (500 mg/dag) of
clarithromycin of
Biaxin (750-1000 mg/dag)
Meerdere cyclussen zijn vereist omdat weinig patiënten herstellen
na een klein aantal cyclussen, mogelijks door de intracellulaire locaties van
de infecties en de traaggroeiende aard van deze micro-organismen. Voor het
ogenblik raden we patiënten, die met bloedinfecties worden gediagnosticeerd,
aan om continu antibiotica te nemen voor ten minste zes maanden alvorens de
behandelingscyclussen van telkens zes weken aan te vatten.
Hoewel patiënten die een dergelijke therapie starten
gewoonlijk Herxheimer3 reacties hebben en zich aanvankelijk slechter voelen te
wijten aan het afsterven of vrijkomen van toxische stoffen van beschadigde
micro-organismen, is het zó dat zij uiteindelijk stabiliseren en geleidelijk
aan herstellen. Helaas vereist de behandeling langdurige therapie en herstel
komt gewoonlijk zeer traag op gang. Patiënten die reeds vele jaren ziek zijn
zullen heel waarschijnlijk niet tot volledig herstel komen binnen een therapie
van een jaar.
De vastgestelde klinische reacties zijn niet te wijten
aan placebo effecten, aangezien het toepassen van sommige antibiotica, zoals
penicillines, resulteren in het doen toenemen, in de plaats van afnemen, van de
symptomatiek. Daarenboven, zijn de bekomen resultaten niet te wijten aan de
immunosuppressieve effecten van sommige antibiotica, daar antibiotica die geen
onderdrukking van het immuunsysteem veroorzaken ook effectief zijn doch enkel
en alleen als zij de chronische infecties onderdrukken. Sommige patiënten
herstellen tot op zekere hoogte en slagen er daarna niet in om blijvend te
reageren op de aanbevolen antibiotica, wat er op wijst dat andere problemen
zoals virale infecties, milieufactoren en andere toxische invloeden bij deze
ziekten een belangrijke rol spelen, of zelfs een predominante rol bij sommige
patiënten.
Follow-up
verstrekt aanwijzingen.
Hoewel een meerderheid van patiënten, gediagnosticeerd
met chronische bloedinfecties, baat vinden bij antibioticatherapie, zijn er een
aantal patiënten die wel reageren en die enige verlichting ondervinden van de
meeste klachten en symptomen maar die er niet in slagen volledig te herstellen.
Een follow-up van drie jaar door de "Shasta CFIDS
Association" van Noord-Californië van de antibiotica therapie is
veelzeggend. Volgens Sharon Briggs, RN, herstelden een meerderheid (ongeveer
80%) patiënten van de Shasta CFIDS Vereniging, waarvan het vaststond dat ze
mycoplasmale infecties hadden en die de door ons aanbevolen antibiotica
therapie aanvatten, voor 50% tot 100%
van hun toestand van voor de ziekte binnen drie jaar.
Zoals bij andere therapieën voor chronische ziekten profiteert niet elke
patiënt van de antibiotica therapie, terwijl de vereiste tijd voor herstel
totaal verschillend was tussen de bestudeerde patiënten.
Kunnen ziektetoestanden zoals CFIDS door chronische
infecties verklaard worden? Het is uiterst onwaarschijnlijk dat er slechts één
of zelfs maar een aantal verklaringen zouden zijn voor de complexe chronische
ziektetoestand zoals CFIDS. Eerder is het ZÓ, dat deze ziektetoestanden
waarschijnlijk te wijten zijn aan een combinatie van multipele toxische belastingen,
chemische en biologische, in combinatie met genetische ontvankelijkheid
(immuunsystemen en/of detoxificatie
systemen) die bepaalt of een persoon al dan niet chronisch ziek wordt. Deze
beschouwingen spelen waarschijnlijk ook een belangrijke rol bij het
determineren wie zal herstellen en tot op welke hoogte. Daarenboven kan herstel
bemoeilijkt worden door de te grote afhankelijkheid van geneesmiddelen, zoals
zekere antidepressiva of andere medicaties die bepaalde delen van het
immuunsysteem kunnen onderdrukken.
Merkwaardigerwijze, zijn die patiënten die traag
herstellen na verscheidene antibioticacyclussen meestal minder gevoelig ten
aanzien van milieufactoren, wat er toe bijdraagt dat hun immuunsystemen kunnen
terugkeren naar de toestand van voor de ziekte. Indien die patiënten ziek
werden enkel tengevolge van psychologische of psychiatrische problemen of door
milieu of chemische factoren zullen zij niet reageren op de aanbevolen
antibiotica en hun gezondheid niet herwinnen.
Daarenboven is het zó als dergelijke behandelingen enkel
de auto-immuunreacties reduceren dat de patiënten hun herstel niet zullen
blijven behouden nadat de behandelingen worden stopgezet.
_________________________________________________________________________________________
3 Noot vertaler: Genaamd naar de Duitse arts Karl Herxheimer, M.D.,
Herxheimer's Reactie :een neveneffect van een antibiotica behandeling dat
optreedt als deze de ziekteverwekkers sneller doodt dan uw eliminatiesysteem in
staat is ze uit uw lichaam te verwijderen. De reactie manifesteert zich meestal
met griepachtige symptomen, hoofdpijn, pijn en zwelling in gewrichten,
gezwollen klieren, opgeblazen gevoel, en talrijke andere ongemakken.
Toxische
belasting versus mycoplasmas
De behandeling van chronische ziekten die te wijten zijn
aan toxische belastingen door chemische of radiologische agentia is totaal
verschillend van de behandeling van chronische infecties, al is het zó dat
toxische belastingen in staat zijn het immuunsysteem te verzwakken en zo
mycoplasmas vrij spel geven om invloed uit te oefenen. De behandeling van aan
chemische stoffen blootgestelde patiënten houdt gewoonlijk ook in, het
verwijderen van schadelijke chemicaliën uit de omgeving van de patiënt, het
ontdoen van chemische stoffen uit het lichaam van de patiënt en behandeling van
de klachten en symptomen veroorzaakt door blootstelling aan chemische stoffen.
Patiënten die werden blootgesteld aan
chemicaliën zijn gewoonlijk uiterst gevoelig voor een verscheidenheid van
algemeen voorkomende scheikundige stoffen waaronder parfums en
luchtverfrissers, petrochemische dampen, chloor, reinigingsmiddelen en
oplosmiddelen, naast vele andere. Zij zijn ook zeer gevoelig voor zekere
voedingsstoffen, zodat speciale diëten vaak noodzakelijk zijn, en in sommige
gevallen kan direct huidcontact met 'bepaalde substanties ernstige huidreacties
uitlokken. Daardoor wordt een belangrijk onderdeel van de
behandeling van chemische belastingen gewijd aan het inperken van
blootstelling aan diverse alledaagse chemische stoffen en de geleidelijke
verwijdering van toxische stoffen.
Om succes te boeken bij de behandeling van een
chronische ziekte moet een allesomvattende aanpak ondernomen worden aangepast aan
elke patiënt. Naast de behandelingen met antibiotica of verwijdering van
toxische stoffen, moeten bij deze patiënten vaak voedings- en andere tekorten
bijgewerkt worden. Deze patiënten hebben bijvoorbeeld vaak gebrek aan vitamines
B, C en E naast andere, en bepaalde mineralen. Spijtig genoeg hebben patiënten
met chronische ziekten vaak ook slechte absorptie. Daarom dienen hoge doses van
bepaalde vitamines te worden genomen, of anders, zoals bij vitamine B complex,
die niet gemakkelijk geabsorbeerd wordt door de ingewanden, worden natuurlijke
B-complex vitamines sublinguaal aangewend in kleine capsules of druppels, ter
vervanging van de orale capsules die worden doorgeslikt.
Voorop staan gewone vitamines plus
extra C, E, Co 010, beta-carteen, foliumzuur, bioflavoïden en biotine. Ook
L-cystine , L-tyrosine, L-carnitine, vruchtensappen en in het bijzonder
lijnzaadolie worden door sommigen als gunstig gerapporteerd. Vaak is er bij
deze patiënten ook een gebrek aan bepaalde mineralen zoals zink, magnesium, chroom
en selenium en dienen deze eveneens aangevuld te worden. Een probleem dat zich
stelt bij deze supplementen is dat zij niet gelijktijdig mogen ingenomen worden
met antibiotica omdat zij de opname van antibiotica kunnen hinderen.
Het volgende dient ook overwogen te
worden. Antibiotica putten de normale bacteriën in het maag- en darmkanaal
systeem uit wat voor gevolg heeft dat er een overwoekering van minder gewenste
bacteriën plaatsgrijpt.Lactobacillus acidophillus tabletten kunnen de normale
bacteriën aanvullen. Er bestaat een product dat een mengsel is van
Lactobacillus acidophillus, Lactobacillus bifidus en andere bacteriën met FOS
(fructo-ologosacchariden) ter bevordering van de groei van deze
"vriendschappelijke" bacteriën.
Een aantal natuurlijke geneesmiddelen die het
immuunsysteem stimuleren kunnen nuttig zijn in de therapie van chronische
ziekten. Hiertoe behoren onder andere volwaardig citroen/olijf drankextract of
een extract van olijfbladeren met antioxidanten, plantenextracten of gepurifieerde
plantenproducten en melkeiwitten zoals wei. Deze producten zijn vooral nuttig
gedurende of in het bijzonder nadat de antibiotica therapie is beëindigd.
Alhoewel deze producten blijken te helpen bij sommige patiënten, is de
klinische efficiëntie voor behandeling van diverse chronische ziekten niet
nauwgezet geëvalueerd geworden. Zij kunnen van belang zijn gedurende de
therapie om het immuunsysteem te stimuleren of in het bijzonder na de
antibiotica therapie als ondersteunende begeleiding om terugval te voorkomen.
Het "Institute
for Molecular Medicine" verstrekt informatie en kan patiënten
uittesten op aanwezigheid van mycoplasmale en andere infecties of de types die
verband houden met CFIDS, FM, GWS en RA. Bloedstalen kunnen gezonden worden
naar het "Institute tor Melecular Medicine" voor het uittesten op
mycoplasma's en andere.De website voor verder informatie is www.immed.org
Garth Nicolson, Ph.D. and Nancy Nicolson, Ph.D.
The Institute tor Molecular Medicine
15162 Triton Lane, Huntington Beach, Califomia 92649-1041 Tel: (714)
903-2900 Fax: (714) 379-2082
Bron:
The CFIDS Association of America, InG. PO Box 220398, 0398 Charlotte NC
28222
INFORMATION LlNE: 800/44-CFIDS
(800/442-3437)
RESOURCE LlNE: 704/365-2343
FAX: 704/365-9755:
E-MAIL: cfids@cfids.ora
INTERNET HOMEPAGE http://www.cfids.org