Eten tegen een schimmel Dieetboek over candida

http://listserv.surfnet.nl/scripts/wa.exe?A2=ind0308E&L=me-platform&P=R2553&D=1&H=0&I=-3&O=D&T=1

bron: De Volkskrant
datum: 30 augustus 2003
rubriek Gezond; Alternatieven


Patiënten met de raadselachtige schimmelziekte candida kunnen niet door de reguliere geneeskunde worden geholpen. Een alternatieve arts beweert met een kuur en een dieet te kunnen helpen. Nu het bewijs nog.

Door Pay-Uun Hiu


Suiker: uit den boze. Azijn: betert niet. Gist: zoveel mogelijk vermijden.Paddestoelen: niet geschikt. Kant-en-klaar maaltijden: afblijven. Een mens met candida mag niet veel, blijkt uit het boekje Vechten met gerechten tegen Candida en ME dat natuurgeneeskundearts Titi Koolsbergen en voedingsdeskundige Janneke Vreugdenhil hebben uitgebracht.

Een mens met candida kan ook niet zoveel, is de treurige realiteit van deze patiënten - onder wie Vreugdenhil zelf - die zich met allerlei vage klachten bij de St. Janskliniek van Koolsbergen in Den Bosch melden. 'Moe, moe, moe' is de meest voorkomende, daarna gaat het meestal over verschillende vormen van voedselintolerantie. Nog een gemeenschappelijk kenmerk: de meeste patiënten hebben vaak jarenlang zonder enig resultaat in het circuit van de reguliere geneeskunde rondgedwaald.

Een chronisch vermoeide patiënt, dat was Vreugdenhil. Voor Koolsbergen een indicatie om haar te onderzoeken op overmatige aanwezigheid van candida.Normaal hoort deze thuis als gist in het maag-darmstelsel, in de vagina en in het mond/keel gebied.

Maar candida heeft de nare eigenschap onder bepaalde omstandigheden vooral bij verminderde afweer, of wanneer door bijvoorbeeld een antibioticakuur de darmbacteriën die candida binnen de perken houden zijn gedood - zich te muteren tot een schimmel, met scherpe draden die het darmslijmvlies penetreren. Op die manier, aldus Koolsbergen die zich met name beroept op het werk van de Britse microbioloog en mycoloog Frank Odds, komt candida in het bloed terecht en verspreidt het zich door het hele lichaam.

Een van de gevolgen kan zijn dat de dikke darm daardoor een beetje 'lek' raakt en nog niet voldoende verteerde stukjes voedsel, die eigenlijk pas in een verder stadium in het bloed opgenomen zouden moeten worden, daar al 'te vroeg' in terecht komen. Daarop reageren de witte bloedcellen met afweerreacties en ontstaan voedselallergien.

'Dat is heel mooi te zien in een levend bloedanalyse', zegt Koolsbergen, waarmee ze de methode bedoelt waarbij een druppel onbewerkt bloed via een fasecontrastmicroscoop wordt bekeken. Je ziet de candidabollen, de witte bloedcel stulpt er omheen en dan zie je die bollen ook in de witte bloedcel zitten.'

De rest van het verhaal is snel verteld: het lichaam kan de voedingsstoffen niet goed opnemen, het raakt uitgeput door de afweerreacties en bovendien produceert candida ook nog eens aceetaldehyde, een stof die onder meer vrijkomt als de lever alcohol afbreekt en die zorgt voor het katerig gevoel.

En omdat het vaak lang duurt voordat mensen vanuit het reguliere circuit naar een alternatieve arts overstappen, zit de candida door het hele lichaam (weliswaar op microniveau) en ben je er ook niet met een kuurtje zomaar vanaf. Je moet, aldus Koolsbergen, de schimmel zeker aanpakken met een anti-schimmelkuur, maar je moet ook zorgen voor een candida-vijandig
milieu' in het lichaam. Dus geen dingen eten waardoor de schimmel extra groeit en dat is bijna alles wat suiker is, of in suiker wordt omgezet (koolhydraten).

Voor de natuurgeneeskunde-arts is daarmee de cirkel rond en het verhaal helder. Maar in de reguliere geneeskunde is het nog maar de vraag of een candida-patient ook werkelijk 'systemische' candida heeft.

Ik weet niet wat deze arts door de microscoop ziet', reageert Thijs Schwartz, maag-darm-leverarts van het Utrechts Medisch Centrum. 'Als er zoveel candida in het bloed zit, dat je dat at in  druppel bloed kunt zien, zouden wij dat ook heel vaak moeten zien en dat is niet zo.' Candida zie je niet zomaar, is zijn ervaring. Bij bloedkweken duikt de schimmel niet
vaak op.

Er is niet een techniek om candida makkelijk vast te stellen, dus dat je het in  oogopslag in het bloed zou zien, lijkt me vrij onwaarschijnlijk.'
En wanneer in de reguliere geneeskunde candida wel in het bloed wordt gesignaleerd, gaat het om patienten die dood- en doodziek zijn, van wie het hele afweersysteem ernstig is aangetast.

Ik heb aan de universiteit geleerd dat als je candida in je bloed hebt, je dood zult gaan', zegt Koolsbergen, die in 1985 als regulier arts aan de VU in  Amsterdam is afgestudeerd. 'Maar tijdens mijn opleiding voor natuurgeneeskunde ben ik me gaan verdiepen in het bestaan van candiasis op microniveau en bleken er een hoop puzzelstukken in elkaar te passen. Vragen
als: waarom knapt iemand niet op na een kuur, waarom heeft iemand zoveel vage of klachten, waarom is iemand steeds gevoeliger voor bepaalde stoffen,waarom is iemand mentaal weinig stabiel.

De reguliere geneeskunde heeft er niet altijd een goede verklaring voor,erkent Schwartz. 'Maar dat betekent nog niet dat de candidaverklaring klopt.' Het zou mooi zijn als de natuurgeneeskunde dit verhaal ook via de wetenschappelijk gestandaardiseerde onderzoeken zou aantonen.

Als er via een levend bloedanalyse candida te zien is, maak er dan ook een kweek van. Doe dubbelblind onderzoek met een groep patiënten die wordt behandeld met een schimmelkuur en dieet, en een groep die met een placebo wordt behandeld. Publiceer erover in een wetenschappelijk gerenommeerd tijdschrift. Schwartz is het allemaal nog niet tegengekomen. Met zulke onbewezen en ongefundeerde theorieën, vindt hij, zet de alternatieve geneeskunde mensen op het verkeerde been en kost het ze nog veel geld ook.


Titi Koolsbergen en Janneke Vreugdenhil: Vechten met gerechten tegen Candida en ME. Voedingswijzer, recepten en adviezen.
Schuyt & Co;  17,50.
ISBN 90 6097 612 6