Schimmels

http://www.fdg.unimaas.nl/onderwijsplein/documenten/blokboek33.doc

Voor het behandelen van schimmels, o.a. candida wordt vaak gebruik gemaakt van strenge

voedingsregels die misschien helemaal niet zo streng hoeven te zijn. Dit artikel laat een vrij neutrale benaderingswijze zien die zeker de moeite waard is.

Ziekten van de huid, de spijsverteringsorganen, het urogenitale kanaal, de mond, enz. worden veroorzaakt door de vermenigvuldiging en verspreiding van schimmelmicro-organismen bekend als mycelia: netwerken van schimmeldraden waaruit schimmels bestaan. Mycoses (infecties veroorzaakt door schimmels) variëren in zwaarte van onopgemerkt tot dodelijk. Zij zijn direct verwant aan astma en allergische alveo-litis reacties (d.L een acuut ziektebeeld met koorts en respiratoire niet astmatische kortademigheid) Er wordt met hen afgerekend

door het immuunsysteem en de concurrentie van andere microben of vroegere ontwikkelings- fases uit hun eigen levenscyclus.

SCHIMMELINFECTIES KUNNEN WORDEN GECLASSIFICEERD ALS:

Oppervlakkig - die welke haar; huid, neusgaten, genitaliën en mondslijmvlies aantasten

Subcutaan of onderhuids - die welke onderhuids voorkomen

Diep - die welke de inwendige organen, longen, lever; botten,

lymfe, hersenen, hart en urinewegen aantasten.

Deze infecties komen vaak voor bij mensen die langdurige antibioticum therapieën, corticosteroïden en medicijnen krijgen, die kunstmatig de immuunreactie van het organisme onderdrukken. Dit type opportunistische infectie (d.i. een infectie veroorzaakt door

toevallige omstandigheden of commens ale bij mensen van wie de weerstand door ziekte of de behandeling daarvan is verminderd) is algemeen bij diegenen met het verworven immunodeficiëntie syndroom, algemeen bekend als AIDS, en ook CFIDS (chronisch

vermoeidheidssyndroom) .

Sommige van deze schimmelvormen worden opgelopen van uit het milieu, seksueel overgedragen of via de moedermelk overgebracht (Candida Albicans). Candida blijft in niet virulente ontwikkelingsfases totdat het inwendige milieu toestaat dat het zich ontwikkelt tot zijn meer ingewikkelde ziekteverwekkende (=pathogene) vormen. De werkzaamheid van veel geneesmiddelen tegen schimmels is gebaseerd op de seksuele activiteit van de afzonderlijke geslachten micro-organismen (en/of de heilzame uitwerking over 't geheel, door competitie, op het inwendige milieu) welke op gang wordt gebracht door het proces van het weer

aanbrengen van de microbische flora in het lichaam in zijn niet pathogene, vroegere ontwikkelingsfases. De flora die geïnstalleerd was, copuleert dan met de pathogene variëteit en deelt de seksuele informatie uit de eerdere fases, die, indien alle zaken gelijk zijn (

modulatie in inwendig milieu, verwijdering van stressors, dat zijn veranderingen of dreigingen die een verhoogde mate van stress veroorzaken, geschikt dieet, levensstijl, enz.) veroorzaakt dat de pathogene vorm verandert in of wordt herleid tot de niet pathogene

variëteit. Men gelooft dat de kracht (valentie) van de pathogene soorten ook wordt teruggebracht door de eigenlijke activiteit van het paringsproces.

De voornaamste oorzaken van de te weelderige groei van de ziekteverwekkende

albicans zijn het zonder onderscheid toepassen van antibiotica en, tandvullingen

van kwik-amalgaan.

Andere factoren omvatten verslaving aan koffie, chocolade,verdovende middelen, onveilige seksuele gewoonten, verminderde weerstand door inadequate immuun respons, stress,

chemicaliën, straling, ongeschikt dieet, enz.

De overvloed aan schimmels komt omdat zijn natuurlijke mededingers verwijderd zijn, in het geval van het gebruik van antibiotica. In het geval van de tand amalgamen of metalen, is het te wijten aan verminderde immuniteit door verminderde weerstand door inadequate immuun respons.

De candida neemt ook het kwikzilver in de darm op, waarbij het, in zekere mate, de functie vervult te voorkomen dat het kwikzilver dieper in het systeem komt. Iets wat goed is om in een programma van geneesmiddelen voor verlichting van de toxiciteit van kwikzilver

in het zenuwstelsel en de hersenen op te nemen, is de chlorella met een gebroken celwand, omdat het zoals de schimmel opneemt, en het bovendien ook afvoert.

PRIMITIEVE BACTERIËLE VARIANTEN EN SCHIMMELGESLACHTEN MET EEN

CELWAND GEBREK.

.Gebrek worden fungoïde (= de vorm van een schimmel hebbend) genoemd omdat zij

gistachtige knopvormige bollen produceren, of vormen simuleren met verlengde, zich vertakkende draden (Zie respectievelijk chondrothecits en vrije chondritplaatjes)

Hoe lost men dan het probleem op van het herkennen van een schimmel met een celwand gebrek?

Men kan beginnen met de levensactiviteit in een schimmelfiltraat van Candida Albicans waarin de kleine deeltjes van 0,15!lm onmogelijk de brede harde celwand van de ouder kunnen bezitten. Kolonies die zich ontwikkelen, zijn gewoonlijk gevormd van gedraaide Gram negatieve draden zo teer dat hun reeks wordt onderbroken door submicroscopische

openingen. Deze tere gewasdraden zijn nooit beschreven als deel van het klassieke gewas

van schimmels.

Geslachten van micro-organismen die in weefsel Cin vivo) schimmelvarianten vertonen, zijn in het bloed slechts onder de microscoop zichtbaar als de meest elementaire en kleinste primitieve sporenvormen, in omvang oplopend vanaf ongeveer 0,15 micron. Het denkbeeld dat ook maar iemand schimmel ballen ziet onder een fase contrast of donker veld microscoop

is technisch een complete misvatting, daar de vormen die worden aangezien voor

schimmelontwikkelingen in een alkalisch milieu in het bloed te voorschijn komen die

de ontwikkelingsstadia van de schimmel niet zal steunen. Dit wil niet zeggen dat de

micro-organismen geen geslacht kunnen zijn welke schimmelontwikkelingen elders in het

lichaam vertegenwoordigen. Maar de specifieke hoedanigheid van dit geslacht is

niet te bepalen door het verse (levende) bloed te bekijken, daar er geen manier is om

te onderscheiden welk geslacht bekeken wordt zonder het met gebruik van een

voedingsbodem te kweken, of het monster,onder zekere omstandigheden, te laten verouderen

of te verhitten. Dit proces verandert de ontwikkelingsfase in fases die, weer, niet te voorschijn komen in het alkalische milieu van het bloed. De vormen die bekeken worden (en verkeerdelijk worden aangezien voor een schimmelstadium) zijn feitelijk colloïd thecits (=een cel zonder kern), thrombocyten, chondrits (=allereerste primitieve fasen), ascits (=naam voor alle . fasen van bacteriële ontwikkeling waarin de kernen in een rij liggen), synascits (=

naam voor alle bacteriële\ ontwikkelingsfases met veelsoortige kernen die niet in een rij liggen), en mychits (= eerste bacteriële cel met slechts één kern), die allemaal een

onderdeel zijn van de bacteriële ontwikkelingsfase, die zich in een alkalisch

milieu ontwikkelt. Ook, de vormen met een celwand gebrek, chond rits die symplastisch

zijn, w.orden verkeerdelijk aangezien voor schimmelverschijningsvormen. Zij zijn zelfs

een verschijningsvorm van een vroeger stadium dan de meest primitieve tussenliggende

bacteriële varianten met een celwand gebrek. De geslachten zijn bij verschijning weer niet gespecificeerd, daar zij dezelfde gewone stadia zijn die in de ontwikkelingscycli van vele geslachten micro-organismen verschijnen.

Sommige van deze ontwikkelingen in polymorfe reeksen zijn feitelijk thrombocyten,

en treden op als regelaars, en ze komen zelfs (bij sommige geslachten) te voorschijn uit de rode bloedlichaampjes in het serum. Sommige van deze bal- of ballonachtige vormen kunnen onder zekere specifiek milieu verwante omstandigheden functioneel pathogeen worden, en

omgekeerd, sommige van deze ontwikkelingen zijn zeker een uiting van het vermogen van het lichaam een verdedigingslinie op te zetten. De mogelijkheid om dit, in

deze fase van bacteriële cellulaire ontwikkelingen te bepalen, vereist dat de kijker in staat is het aantal nucleï (=celkernen) te onderscheiden die binnen in deze tere doorzichtige bacteriële cellen verschijnen. Dit microscopische tafereel is slechts te verkrijgen onder een echt

donkerveld microscoop met uiterst geavanceerde belichting, waarbij gebruik wordt gemaakt van superieure plan achro of plan apo olie immersie iris diafragma objectieven van medische kwaliteit en de juiste condensor, die ook van de olie immersie variant is. Men kan deze vaststelling van de ontwikkelingsvoortgang van de bacteriële varianten in het algemeen niet microscopisch doen in een fase contrast of differentieel interferentie veld, omdat deze velden in het algemeen geen geschikte resolutie geven om de nucleï te tellen die binnen in de balachtige cellen verschijnen die zich ontwikkelen in samenwerking met hun oorspronkelijke nuclei (welke de symprotits met het celwand defect zijn totdat zij deze tussenliggende verschijning met celwand ontwikkelen). Dit is een cruciale vaststelling die noodzakelijkerwijs moet worden gedaan om de functie te onderscheiden die verwant is met de echte verschijningsvorm van de cel. ..

Men behoort ook op te merken dat het ziekteverwekkende vermogen van de meeste microben slechts bestaat in een ontwikkelingsstadium, welke gerangschikt wordt ond2r of de virussen, of de bacteriën of de schimmels. De uitzondering hierop is de Endobiont, Mucor racemous Fresen, by welke elk stadium boven de primitieve stadia pathogeen is.

Candida is nooit in zijn schimmelfase in het bloed waargenomen omdat de inherente (eigen) alkaliniteit van het bloed zijn ontwikkeling slechts steunt tot een sporestadium.

Deze sporen zijn uiterst nietig en ontwikkelen zich niet tot een niveau van zichtbaarheid waarop zij kunnen worden onderscheiden van andere soortgelijke micro-organismen in het bloed behalve mogelijk door kleuring. De micro-organismen in hun primitieve bacteriële fase, die foutief schimmels worden genoemd, kunnen een deel zijn van de ontwikkelingsfase van een geslacht dat een schimmelvariant heeft of zijn hoogste ontwikkelingsfase bereikt als

schimmel, maar het is fout om het een schimmel in het bloed te noemen. Het is een geslacht dat een schimmelvariant heeft, en ook misschien een bacteriële fase die in het alkalische milieu van het bloed voorkomt. De balachtige verschijnselen zijn ontwikkelingsvormen in een bacteriële fase.

Deze zogenaamde "schimmelballen" lijken erg gelijkvormig aan elkaar, ongeacht het aantal nuclei waargenomen onder een fase contrast microscoop, maar zij verschillen zeer in de hogere resolutie van een ultra don erveld microscoop. Onder een ultra donkerveld

microscoop bepaalt het aantal en de waardigheid van de nuclei hun status als potentiële regulatoren of ziekteverwekkers, en het is fout hen allemaal als hetzelfde ding te classificeren of als het hebben van dezelfde functie. Daarom kan er een fase van een thecit ( primitieve b<1Cteriële) fase in de levenscyclus van het geslacht Candida Albicans zijn. Daaruit

volgt dat als Candida in het bloed verschijnt, het eerder de bacteriële fase kan tonen dan de schimmel fase, of zeker zal verschijnen als sporen met een celwand gebrek.

Een virus is een primitieve ontwikkelingsfase die alle micro-organismen delen en deze fase is praktisch onzichtbaar in de huidige context van bekende licht microscoop technieken. Microben zijn alomtegenwoordig en kunnen tot hun ziekteverwekkende fase opklimmen vanuit elke andere fase, daar hun progressie niet linfair is, en de progressie is milieu

afhankelijk. Men moet weten welk stadium ziekteverwekkend is om ermee in verband staande aandoeningen te behandelen. Zuurvaste staafjes zijn, bijvoorbeeld, niet nood zakelijk voor

tuberculose.

CANDIDA ALBICANS

Dit is misschien een van de meest omstreden en verkeerd begrepen gebieden in de natuurgeneeskunde, vooral wat betreft Je genezing van deze schimmelaandoening. Ik heb meer personen met mislukte programma’s voor deze aandoening waargenomen dan enig

ander.

En met mislukt programma verwijs wat ik noem "bestrijdend dieet". Lijders aan

Candida kennen dit goed. Het is dat akelige, beperkte dieet, en dat regiem van aanvullingen waarop je leeft omdat je niet in staat bent geweest de veroorzakers van stress die het probleem creëren en in stand houden, vast te stellen en te vernietigen. Dit probleem van epidemische

afmetingen waar grote aantallen slachtoffers van het zonder onderscheid gebruiken van antibiotica en diegenen die amalgaam tandvullingen gekregen hebben,tenslotte eindigen.

Ziekteverwekkende albicans (chronische candidiasis, meer algemeen bekend als candida of spruw) wordt in het algemeen veroorzaakt door medicijngebruik, in het bijzonder antibiotisch medicijngebruik, en een slecht dieet, in alle opzichten verminderde immuniteit, en metalen, vooral tand amalgaam. Kwikzilver zal de groei van Candida bevorderen, daar het het

kwikzilver opneemt en daarbij het systeem beschermt. Candida kan niet doeltreffend worden behandeld zonder eerst de tand problematiek te behandelen. Dit is geen benadering naar

(eigen) keuze, maar noodzakelijkerwijs deel van de primaire benadering.

De progressieve neergang welke zich voordoet met betrekking tot deze door schimmels veroorzaakte aandoeningen voltrekt zich in de volgende volgorde.

Eerst vernietigen de antibiotica (die gericht zijn op infecties die veroorzaakt zijn door

Escherichia coli, Streptococcus, Staphylococcus, enz,) de goedaardige en noodzakelijke flora's in de darm. De aanwezigheid van deze goedaardige flora's (L.acidophilusloactobacillus, bulgaris, B. longum, L. plantarium, L. s.alivarius,

S. faecium, S. thermophilus) is noodzakelijk voor het evenwicht in het flora systeem dat de wedijverende (potentieel pathogene) gistvormen onder controle houdt en deze eeuwig aanwezige gistvormen toestaat een natuurlijke verschijning te zijn die niet pathogeen is.

Het natuurlijke evenwicht wordt gehandhaafd door competitie van de veelsoortige microben die aanwezig zijn.

Het is belanrijk op te merken dat veel huisartsen deze aandoening met extra antibiotica behandelen, daarbij reusachtige problemen veroorzakend. Velen gebruiken middelen tegen schimmels die het scheppen van een resistent schimmelras kunnen veroorzaken. Zij muteren

(veranderen) er alleen maar door.

Wanneer hun natuurlijke regulatoren en tegenstanders zijn weggevaagd door het gebruik van antibiotische medicijnen, worden de potentieel onschadelijke flora's (colloïden), die in

het algemeen onder controle worden

gehouden, hoger ontwikkeld en verspreiden zich in enorme aantallen in de darm en weefsels (en dragen daar bij aan een omgekeerd hoog alkalisch pH in het bloed), terwijl zij hun, aan de

soort eigen, specifieke zuren produceren die het inwendig milieu handhaven dat zij nodig hebben voor hun handhaving en voortplanting. In dit milieu worden zij hoe langer hoe

virulenter (=kwaadaardiger) en dringen zelfs de darmwanden binnen en wortelen er en vallen de cellen binnen.

Deze schimmelmicro-organismen raken geheel thuis in de cel en kunnen worden beschouwd een derde primair potentiële parasiet te zijn, samen met Mucor en Aspergillus, vanwege de

komst van op hol geslagen antibiotica gebruik gedurende vele jaren. Het enige verschil is dat er geen bekende symbiose is, die zich voordoet vanwege de aanwezigheid van Candida

Albicans in het lichaam.

Zekere colloïdale micro-organismen van plantaardige geslachten produceren bijzondere zuren om hun milieu te handhaven. Voorbeelden hiervan zijn:

Mucor melkzuur

Aspergillus citroenzuurr

Penitilline penitillinezuur

De levenskring van microben in de ontwikkelingsfase vereist verschillende pH omstandigheden. Sommige geslachten micro-organismen vinden hun hoogste ontwikkelingsfase in de bacteriële fase. De verschillende ontwikkelingsfasen van micro-organismen vereisen de volgende interne milieus voorontwikkeling:

* Virus, microbe, of primitieve vorm sterk alkalisch * Bacteriële fase zwak

alkalisch * Schimmel fase zuur

Dit ontwikkelingsproces wordt in verband gebracht met het lekke darmsyndroom,

daar de weefsels verzwakt zijn, zelfs door de infectie. De micro-organismen gaan door met zich te vermenigvuldigen en stulpen dan de aderwand in (in sporenvorm) en worden weer de

bloedstroom uitgevoerd en vermenigvuldigen zich in de weefsels waar zij hun zuren deponeren, waarbij ze de zure pH verhogen die zij voor hun voortplanting nodig hebben.

Dáárom voelen personen met candida zich zuur. Op dit punt in de totale voortgang van het probleem is dit niet alleen maar omdat hun dieet zuurmakend is. Een zuurmakend dieet kan één van de oorspronkelijke factoren zijn die aan dit probleem hebben bijgedragen. In

dit stadium zal het waarschijnlijk niet mogelijk zijn de pH door dieet alleen in evenwicht te brengen, vanwege de vermenigvuldiging die zijn eigen milieu schept en handhaaft. De processen zijn onlosmakelijk verbonden aan de opwaartse ontwikkeling die in verband

staar met de productie van zuren. Om het noodzakelijke gunstigste evenwicht te bereiken, moeten deze personen enige combinaties van Alkala (of andere bicarbonaat combinaties)

gebruiken, een bad nemen met natriumbicarbonaat, combinaties drinken van citroensap en ahornstroop ( sappen slechts, wanneer ze worden verdagen), verse ananassap en

oplossingen met elektrolyten zoals Cell Food, macro mineralen, en alle citrus vruchten en hun sappen (weer, indien men het verdraagt). Op dit punt kan de lezer denken "vruchtensappen zitten vol gist en suikers. Voedt dit de gist niet?" Dat is waar, maar het punt moet niet zijn om te proberen een benadering via het voedsel te scheppen Gim voor altijd aan het probleem

het hoofd te bieden, maar eerder om juist een dieet te creëren dat te verdragen is, en dat

ondersteuning geeft bij de eliminering.

Daarna kan therapeutisch het probleem behandeld worden met andere middelen,zijnde de belangrijkste methode. De onevenwichtigheid wordt niet strikt door dieet onevenwichtigheden geschapen en wordt ook niet op deze manier verwijderd. Ik wil

verderop in het artikel in zekere mate op deze benaderingen voortborduren. Het in

evenwicht brengen van de zuurgraad en een vergroting van de darmflora of vervanging

alleen zal deze aandoening niet beïnvloeden en de meeste doktoren ervaren tijdelijke

resultaten of een mislukking als zij dit proberen met een benadering uitsluitend via

het dieet. De meeste zullen enige verlichting van deze benadering ervaren (dieet gecombineerd met vervanging van de flora), maar zullen tenslotte eindigen met een

leven waarbij ze hun eten betrekken van de planken van de reformhuizen en een

voortdurend aanvullingsdieet gebruiken dat zich richt op een percentage van de

verbonden leer der symptomen en van de pathologie. De reden voor deze mislukking

is dat de candida de overhand heeft in de darm en ook in het systeem, en eerst of tegelijkertijd

uitgeroeid moet worden, door gebruik te maken van therapieën waar de gist niet omheen kan muteren.

Diverse Therapievormen

Therapieën kunnen geneesmiddelen omvatten (isopathische combinaties, d.w.z. combinaties die de kwaal behandelen met de eigen ziekte producten, zoals slijm, etter, zweet, enz), ozon,

colloïdaal zilver, Becks doos, en elektromagnetische veld generatoren van het type Rife of andere. Deze therapieën kunnen op talrijke verschillende manieren doeltreffend zijn en om

afwisselende redenen moeten ze worden aanbevolen en worden begeleid door een ervaren dokter die zal weten hoe alle verschillende elementen te combineren.

Vaak verwachten mensen onmiddellijke en symptomatische verlichting. In werkelijkheid moet men verwachten dat men zich eerst slechter zal voelen, daar er eerst veel moet worden verwijderd. Dus is het belangrijk om te begrijpen dat deze kwaal in al zijn ernst niet in één nacht geschapen was, en dat het een aardige hoeveelheid tijd kan kosten om het evenwicht

weer te herstellen.

De gebruikswijze van de generatoren van Rife is de voortgang van de microbe te verstoren door de toepassing van elektrische hertz velden en ook door het stimuleren van

interleukine Il en andere immuun factoren.

De doos van Beck zendt pulserende microampères uit die veroorzaken dat het bloed en

de membramen van de weefselcellen gaan slingeren, waarbij ze het vermogen van de

micro-organismen om de cel te parasiteren, aantasten door deze binnen te dringen en zijn

componenten en bescherming tegen het immuun systeem te gebruiken.

Het celmembraan opent en sluit zich snel,waarbij het serum in en uit stroomt en

daarbij de micro-organismen meeneemt die anders het binnenste van de cel zouden gebruiken voor de opslag van hun voedingsreserves en als een milieu om in te repliceren of te ontwikkelen in meer vooruitstrevende manifestatie fases.

Tegelijkertijd worden voedingsstoffen naar binnen en naar buiten gebracht, en deze

voeden de cel op een veel doeltreffender niveau.

Ozon stimuleert interleukine Il, maakt het lichaam alkalisch door de productie van

slakken, maakt het bloed en de weefsels zuurstofrijk, en levert hoogwaardiger

zuurstof vormen die elektronen delen met bacteria, virusen, schimmels, toxines, chemicaliën en verminderen ze tot slakken of niet pathogene vormen.

Colloïdaal zilver tast het enzymsysteem aan dat de anaërobe microben gebruiken voor

hun ademhaling. Daarom kunnen zij er niet omheen muteren of resistent worden en

worden in plaats daarvan geëlimineerd.

Men moet er speciaal voor zorgen colloïdaal zilver te gebruiken dat sterk genoeg

is en tegelijkertijd de darm flora aanvult, daar het zilver ook aërobe micro-organismen

aan kan tasten. Het falen om de flora aan te vullen of het gebruiken van een product dat slechts 3 tot 5 delen per miljoen zilver bevat, blijken de belangrijkste beperkingen

te zijn in termen van doeltreffendheid.

Natuurlijk moet deze benadering, zoals ieder ander, worden vergezeld door een volledig regime welke cycli van zuivering, balanceren en verjonging omvat. Tegen alle roddel over

het tegendeel door gevestigde promotors schijnen er enige negatieve bijwerkingen te

zijn aan het innemen van colloïdaal zilver, wanneer het gedurende lange perioden en in

relatief grote hoeveelheden wordt gebruikt.

Deze omvatten drainage problemen en de vernietiging van darmflora.

Het is bekend dat veel mensen extreme reacties met zilver vertonen (d.w.z. acute

toeneming van de ziekteverschijnselen na toediening van specifieke geneesmiddelen)

Dit is in het bijzonder een probleem geweest bij het chronisch vermoeidheidssyndroom

Lymfatische drainage (homeopathisch, d.m.v. kruiden, die ook het immuunsysteem reguleert)

samen met het drinken van sappen, het gebruiken van water en of andere natuurlijke vloeistoffen zoals sappen, verschillende soorten kruidenthee, lymfatische massage van de dikke darm of colemas, massage met een droge borstel, stevige oefeningen, en wandelen zijn

allemaal vereist in combinatie met colloïdaal zilver en ook de hiervoor genoemde manier van aanpakken. Het is niet nuttig of noodzakelijk om een goede gezondheid te handhaven om het lichaam vol te laden met onnatuurlijke hoeveelheden metalen zoals zilver gedurende langgerekte perioden. Het is beter om de totale biologische milieuvereisten te begrijpen en aan hen tegemoet te komen door aanpassing van de levensstijl. Niettegenstaande dat kan het erg nuttig zijn om colloïdaal zilver gedurende een afgemeten tijdsperiode toe te passen

vanwege het vermogen ervan de herstellingsenzymen van de micro-organismen

aan te pakken. Zij kunnen ook niet muteren om deze uitwerking te ontlopen.

Ozon zal een minder negatieve reactie veroorzaken dan zilver. De reactie zal waarschijnlijk geen gevolg zijn van de afbraak van vergiften, maar eerder van een verstopping in de lymfe en de lever. Dit is omdat de ozon vergiften tot as (slakken) herleidt, dus worden ze niet hergebruikt door je bloedstroom als vergiften op de weg naar buiten (en ter herinnering door de hersenen).

De Rife en Beck therapieën hebben ook al dezelfde drainage vereisten nodig, en de lymfatische stamper (naar het ontwerp van Beck) kan nuttig zijn terwijl de schimmel wordt

gereduceerd. De beste manier van aanpakken is, als altijd, elementen die gebaseerd zijn op de tolerantie en behoeften van het individu te combineren. Dieet alleen zal heel waarschijnlijk deze aandoening door de overvloed aan candida niet verbeteren, maar is zeker een noodzakelijke toevoeging aan elk programma. Men zal opmerken dat de dieetbehoeften en de

reacties in hoge mate zullen veranderen nadat men het probleem heeft aangepakt.

Veel mensen zijn misleid door het ten onrechte volgehouden geloof van de meeste

natuurtherapeuten die hoofdzakelijk op een geneeswijze d.m.v. een dieet georiënteerd

zijn. Daarom beveel ik aan dat artsen begrijpen dat de microbe zowel in aantal als

ook in zijn niet pathogene vorm moet worden verminderd, terwijl ook de pH wordt

aangepast. Vervanging van Acidophilus is niet het antwoord, daar de dominante gist

vormen in een hogere ontwikkelingsfase (die het vermogen van het immuunsysteem

om hen onder controle te houden hebben  overweldigd) van zo'n hoge waardigheid

zijn dat zij zich alleen maar ver gasten aan de aangebrachte lactobacillus

strengen of deze onderdrukken wanneer de patiënt zonder gepaste therapeutisch

interventie is. Deze myotische aandoening werd niet algemeen gecreëerd door dieetmiddelen alleen, en alhoewel dieet houden uiterst noodzakelijk en bevorderlijk zal zijn in een programma van compleet herstel, het zal op zichzelf therapeutisch niet toereikend zijn, dat is de overstelpende en voortdurende ervaring van de talloze massa's die men heeft geprobeerd dit te laten geloven. De afweerreactie is zo overweldigend dat het lichaam tijdelijk een

"tweede immuun systeem" nodig heeft in de hierboven genoemde therapeutische

benaderingen, of andere doeltreffende middelen.

Al de hiervoor genoemde therapeutische manieren van aanpakken (uitgezonderd

generatoren van het Rife type, voor sommigen) vertellen ook hoe om te gaan

met het chronische vermoeidheidssyndroom, alhoewel er ook veel andere factoren zijn, (vooral sociologische) die behandeld dienen te worden.

Het kan wel of niet noodzakelijk zijn voor de cliënt om alle gistbevattende producten

(brood, cake, gebakjes, gist verwante supplementen) uit het dieet te verwijderen.

De verwijdering van deze voedingsstoffen is slechts noodzakelijk als zij op hen

reageren. Er is geen gezonde basis voor de opvatting dat gist, zoals brouwersgist,

schimmels voeden. Toch kunnen personen met schimmel aandoeningen op bijna alles

reageren, inclusief gist bevattende voedingsstoffen en voedingssupplementen.

Metalen zijn ook een extreme hindernis voor herstel.Aangezien micro-organismen wedijveren

om een eigen innerlijk milieu in het lichaam, is het een noodzakelijke en nuttige manier van aanpakken om de flora's van het lichaam aan te vullen wanneer eenmaal de geschikte therapeutische interventie is vastgesteld. De darm moet heel veel heilzame micro-organismen

bevallen, die zelfs in ponden te meten zijn.