Advocaten,magistraten,politici,artsen ,verzekeringen,verzekeringsartsen

Deontologie , ethiek , evidence-based medicine :  Een aanslag op mensenrechten en gelijke kansen?

Antidiscriminatiewet 2007

Gebruikersverenigingen van personen met een handicap kunnen namens het slachtoffer optreden ten aanzien van de rechtbanken en de bemiddelingsinstanties.

Een andere afwijking ten opzichte van de AntiDiscriminatieWet 2007, en waarvoor evenmin een verantwoording wordt gegeven bestaat hierin dat het ontwerp ADW voor de bevoegdheid om procedures in te zetten als vereiste stelt dat de verenigingen op de datum van de onrechtmatige benadeling

sedert tenminste drie jaar in hun statuten tot doel hebben gesteld de mensenrechten te verdedigen of discriminatie te bestrijden.

Internationale en Regionale Instrumenten voor Bescherming en Promotie

Instrumenten van internationaal recht hebben de vorm van een verdrag (ook overeenkomst, conventie, protocol genoemd), dat bindend kan zijn voor de staten die deze overeenkomst afsluiten. Bij het afronden van de onderhandelingen wordt de authentieke en definitieve tekst van een verdrag vastgelegd,

en door de vertegenwoordigers van staten ondertekend. Er zijn verschillende manieren om aan te geven dat een staat ermee akkoord gaat door een
verdrag gebonden te zijn. Ratificatie of toetreding zijn de meest voorkomende. Een nieuw verdrag wordt 'geratificeerd' door de staten die bij de onderhandelingen erover betrokken waren. Een staat die niet betrokken was bij deze onderhandelingen kan toetreden' tot het verdrag.

Het verdrag treedt in werking op het ogenblik dat een vooraf bepaald aantal staten het hebben geratificeerd of ertoe zijn toegetreden.

Bij het ratificeren van of het toetreden tot een verdrag kan een staat voorbehouden maken bij één of meer artikels van het verdrag, tenzij het verdrag
zelf dit verbiedt. Normaal gesproken kunnen dergelijke voorbehouden op eender welk tijdstip terug ingetrokken worden. In sommige landen staan internationale verdragen boven de nationale wetgeving. In andere landen kan een speciale wet nodig zijn om een internationaal verdrag, ondanks
ratificatie of toetreding, kracht van (nationale) wet te geven. Bijna alle staten die een internationaal verdrag ratificeerden of ertoe toetraden, moeten daarna besluiten uitvaardigen, bestaande wetten aanpassen of nieuwe wetgeving invoeren opdat het verdrag op het nationaal territorium helemaal
effectief zou zijn.

De bindende verdragen kunnen gebruikt worden om regeringen ertoe te dwingen die bepalingen ervan te eerbiedigen die relevant zijn voor de mensenrechten van de personen met een handicap.

De niet-bindende instrumenten, zoals verklaringen en resoluties. kunnen in relevante situaties gebruikt worden om regeringen (tenminste zij die
in zitten met hun internationaal imago) lastig te vallen door hen publiek aan te klagen.

De Wereldgezondheidsorganisatie erkende CVS als neurologische ziekte.  België en Nederland ratificeerden het verdrag met de WHO en zijn dus -
zolang de regeringen het lidmaatschap van de WHO niet opzeggen - aan deze classificatie gebonden. http://tinyurl.com/yfanzb2.
In België beschouwen bepaalde organismen  cvs nog steeds als psychische ziekte wat dus indruist tegen de internationale wetgeving. Het is weinig flatterend dat een land dat de Europese president levert zich niet houdt aan internationale verdragen!

Veiligheid moet juridisch afdwingbaar zijn. Burgers moeten de mogelijkheid krijgen zich tot de rechter te wenden en de overheid te dwingen
veiligheid te organiseren, wanneer ze afwezig is en de overheid niet of onvoldoende optreedt.

Alleen op deze wijze kan het prioriteitenbeleid van de overheid worden hertekend. De frustratie dat je als burger geen gehoor meer krijgt bij
instanties, gemeente, gewest of regering, moet kunnen uitmonden in een vorderingsrecht tot meer veiligheid.

Het Belgisch federale antidiscriminatierecht hanteert, naast “handicap”, ook de “huidige of toekomstige gezondheidstoestand” en de “fysieke
of genetische eigenschap” als discriminatiegronden.

Noch de Europese Kaderrichtlijn, noch het Vlaams Decreet inzake evenredige arbeidsparticipatie,  en evenmin de Federale Antidiscriminatiewet
geven een omschrijving van de discriminatiegronden "handicap" “gezondheidstoestand” en “fysieke of genetische eigenschappen”
of van het begrip "persoon met een handicap". http://www.mensenrechten.be/main.php?action=thema&thema_ond=3&item_content=315

In de wet staat dat er sprake is van directe discriminatie als er een verschil in behandeling is, dat niet objectief en op een redelijke wijze kan gerechtvaardigd worden, en als het gebaseerd is op het geslacht, een zogenaamd ras, de huidskleur, de afkomst, de nationale of etnische afstamming, seksuele geaardheid, de burgerlijke staat, de geboorte, het fortuin, de leeftijd, het geloof of de levensbeschouwing, de huidige of toekomstige gezondheidstoestand, een handicap of een fysieke eigenschap.

Wat verzekeringen betreft betekent dit dat de verzekeraar dus zal moeten aantonen dat hij een objectieve en redelijke rechtvaardiging heeft om een chronisch zieke een bepaalde verzekering te weigeren, hen tegen veel zwaardere voorwaarden of premies te verzekeren, of tussenkomst te weigeren op basis van verkeerde interpretaties.

Personen met psychische problemen of problemen die psychiaters kunstmatig psychisch maken en hun mantelzorgers, krijgen te maken met pesten/onheuse bejegening op verschillende levens- gebieden. Dit vermindert de kans op herstel en integratie in de samenleving.

Schijnbaar neutrale maatregelen (reglementen, bedrijfscultuur, …) kunnen als effect hebben dat personen op basis van een discriminatiegrond bijzonder benadeeld worden.  Men spreekt dan van indirecte discriminatie als deze maatregelen niet gerechtvaardigd kunnen worden.

De antidiscriminatiewet verbiedt eveneens bepaalde vormen van ongewenst gedrag dat verband houdt met één van de beschermde criteria, en dat tot doel of gevolg heeft dat de waardigheid van de persoon wordt aangetast en een bedreigende, vijandige, beledigende, vernederende of kwetsende omgeving wordt gecreëerd.

Volgens de antidiscriminatiewet is er sprake van directe discriminatie wanneer een direct onderscheid op grond van een beschermd criterium tot gevolg heeft dat een persoon minder gunstig wordt behandeld dan een andere persoon in een vergelijkbare situatie en wanneer hiervoor geen rechtvaardiging
kan gegeven worden.    http://www.kvg.be/SociaalDienstbetoon/AntiDiscriminatie

Wat moet je doen als vindt dat er sprake is van ongelijke behandeling?

Allereerst moet je nagaan of er inderdaad sprake is van ongelijke behandeling vanwege je handicap. Krijg je minder kansen, een andere bejegening?
Heb je om ‘gelijk’ te kunnen functioneren een aanpassing nodig die niet wordt aangebracht? Of zijn er misschien andere problemen in het spel, die niets met je handicap of ziekte te maken hebben ?

Als je geen oplossing kunt vinden waarmee de tegenpartij  en jij allebei akkoord gaan, dan kun je een klacht indienen bij het centrum voor gelijke kansen of bij  de rechter. Maak vanaf het moment dat je je gediscrimineerd voelt, een schriftelijk verslag van gesprekken (wie, wanneer, wat is er gezegd, wat is er besloten) en bewaar alle correspondentie. Als je geen overeenstemming kunt bereiken en je wilt een klacht indienen bij het centrum of de rechter, dan moet je kunnen bewijzen wat je hebt gedaan om tot overeenstemming te komen.

Wanneer kan er sprake zijn van discriminatie ?

Wanneer het gaat om een feit in België, een minder goede behandeling omwille van een handicap of gezondheidstoestand, aanvullend indien er bepaalde documenten of getuigenissen zijn die dit kunnen bevestigen, en vallen de feiten onder toepassing van de antidiscriminatiewetgeving, dan kan er gehandeld worden.

Indien er verschil is in behandeling, indien de wetgeving van toepassing is op de sector waarin het voorval zich voordoet, indien er gediscrimineerd wordt op grond van een beschermd criterium en indien er geen rechtvaardiging is conform een wet of decreet, dan kan het Centrum voor Gelijke Kansen een verzoening voorstellen, optreden in rechte of zich burgerlijke partij stellen.

Contact:

Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding Koningsstraat 138 - 1000 Brussel

www.diversiteit.be

            groene lijn (gratis) : 0800/17634

            tel: 02-212.30 00  

            fax: 02-212.30 30

Isabelle Demeester

02/212.31.43

isabelle.demeester@cntr.be

Freek Van Severen

02/212.31.50

Freek.vanseveren@cntr.be

Meer details