Osteopathie
is een manuele onderzoeks- en behandelmethode van gewrichten en andere weefsels
van het lichaam, op hun beweeglijkheid en onderling relaties, voor zover deze een
rol spelen bij de klachten. Omdat de osteopaat onderzoek en behandeling uitvoert
met zijn handen. Met beweeglijkheid wordt niet alleen bedoeld het voortbewegen van
de mens, maar ook beweging van alle cellen, weefsels, spieren en botten ten opzichte
van elkaar. Ook geld dit voor de inwendige organen (peristaltiek, ademhaling, orgaanbewegingen
onder invloed van ademhaling) en voor de lichaamsvloeistoffen (bloed, lymfe, hersenvocht).Osteopathie
is gebaseerd op uitgebreide anatomische, fysiologische en pathologische kennis,
met een interpretatie van de samenhang.
Een osteopathische behandeling bestaat uit
het manueel mobiliseren van osteopathische dysyfuncties. Deze dysfuncties kunnen
gelegen zijn in het hele lichaam.
Didactisch verdeelt men in de osteopathie
het lichaam vaak in drie systemen/aspecten : pariëtaal, visceraal en craniosacraal.
In al deze systemen zijn bij osteopathisch onderzoek dysfuncties te vinden. Uit
onderzoek bleek dat 78% van een groep cvs patiënten een osteopathische dysfunctie
had ter hoogte van synchondrosis sphenobasilaris (SSB).
Decompressie
van het SSB kan een positieve invloed hebben op CVS
Ook kwamen osteopathische dysfuncties van
C3, C4, C5 regelmatig voor (resp. 44,4%, 44,4% en 55,6%). In de thoracale wervelkolom
kwamen zowel hoog (T1, T2, T3 resp. 72,2%, 50% en 72,2%) als laag (T9 en 12, resp.
50% en 72,2%) frequent mobiliteitsdysfuncties voor. Ter hoogte van het sacro-iliacale
gewricht werden in hetzelfde onderzoek, uitgevoerd bij 18 cvs patiënten veel osteopathische
dysfuncties gevonden. Het enkelgewricht was volgens de onderzoeker bij 66,7% in
mobiliteit gestoord. Naast de genoemde osteopathische dysfuncties van het cranium,
de wervelkolom en de voet waren de viscera ook vaak in osteopathische dysfunctie.
Lever, galblaas en omentum minus regio werden
frequent (72,2%) met een verstoorde mobiliteit gevonden. Tevens waren er vaak stoornissen
in de mobiliteit van de dikke darm (55,6%), de twaalfvingerige darm (55,6%) en de
longen (50%) te vinden bij deze groep CVS-patiënten.
Mogelijk dat de vermelde osteopathische dysfuncties
een invloed hebben op het ontstaan, het onderhouden en / of de intensiteit van CVS.
Dat osteopathie een positief effect kan hebben
op de intensiteit van de klachten bij CVS bleek uit onderzoek door de Britse osteopaat
Perrin.
In de met osteopathie behandelde groep CVS-patiënten
bleek na een jaar dat de klachten met gemiddeld 40% waren afgenomen. Deze verbetering
was significant beter dan die in de niet manueel behandelde controlegroep, waar
zelfs een gemiddelde achteruitgang van 1% te zien was. De mate van spiervermoeidheid
nam af door osteopathische pariëtale behandeling. Ook namen de rugklachten af, nam
de mate van depressiviteit en angst af, verbeterde het slapen, de cognitieve functies
en de algemene symptomen welke geassocieerd zijn metCVS. Mogelijk dat het effect
van osteopathische behandeling bij CVS is te verklaren door een verbeterd functioneren
van het (vegetatieve) zenuwstelsel, het immuunsysteem en de viscera, en een verbeterde
doorbloeding van de skeletmusculatuur. Deze resultaten en hypothesen worden ondersteund
door de resultaten uit andere verrichtte onderzoeken. Daaruit blijkt namelijk dat
osteopathie een positief effect kan hebben op de immuunrespons en op de tonus van
de musculatuur.
Daarnaast zijn er studies die laten zien
dat prikkelbare darmklachten, frequent voorkomend bij mensen met het CVS, significant
verbeteren na osteopathische interventie en dit geld ook voor klachten als hoofdpijn,
migraine, bekkeninstabiliteit en andere pijnklachten in het bewegingsapparaat.
De resultaten van Perrin vormen nog niet
het bewijs voor de effectiviteit van osteopathie bij de behandeling van CVS. Dit
daar de kwaliteit van het onderzoek getoetst volgens zowel wetenschappelijke als
osteopathische criteria niet aan de belangrijkste eisen voldoet.
Toch mogen de uitkomsten van de studie van
Perrin veelbelovend genoemd worden en deze resultaten rechtvaardigen vervolgonderzoek.
Ook uit onderzoek bij migrainepatiënten werd een verbetering van vermoeidheidsklachten
gezien na osteopathische behandeling. Deze verbetering was na een jaar 23% tegenover
13% in de controlegroep, maar was niet significant. Indien osteopathie gecombineerd
werd met voedingsaanpassing na consultatie van een natuurarts namen de klachten
in grotere mate af dan wanneer alleen osteopathisch behandeld werd.
Dit toont het belang van een multidisciplinaire
aanpak van vermoeidheidsklachten, waarover verderop in dit artikel meer.
De
osteopaat behandelt niet alleen problemen van het bewegingsapparaat (gewrichten,
spieren, pezen, ...) maar ook bepaalde vormen van hoofdpijn, van ademhalingsmoeilijkheden,
van spijsverteringsstoornissen en van gynaecologische klachten. De osteopaat
behandelt niet de ziekte, maar stimuleert de natuurlijke genezingsprocessen
van de zieke.
Osteopathie is een volwaardige medische
discipline waarbij de manuele diagnostische en therapeutische aanpak van
functiestoornissen, ontstaan door een bewegingsverlies van om het even welk
weefsel, centraal staat.
Ostheopathie
is een geneeswijze, die de samenhang van het lichaam onderzoekt om tot de
oorzaak van een klacht te komen en die oorzaak dan ook behandelt.
De Stichting
ter bevordering van Wetenschappelijk Osteopathisch Onderzoek op weg naar
gerandomiseerde gecontroleerde studie naar het effect van osteopathie bij
Prikkelbaar darmsyndroom
The Perrin Clinic™ is
dedicated to helping sufferers with chronic fatigue syndrome (CFS/ME) also
known in the USA as CFIDS. The clinic, which specialises in the osteopathic
approach to diagnosing and treating chronic fatigue syndrome (CFS/ME), aims
to establish clinics nationwide and eventually worldwide that are committed
to following The Perrin Technique™ which has helped hundreds of patients
with chronic fatigue syndrome (CFS/ME) and totally cured many since 1989.
All these patients had a long term postural
problem affecting the upper spine. This region is the centre of a nervous
system known as the Sympathetic Nervous System, which helps control blood
flow, the immune system and the functioning of the internal organs.
Hypermobile dorsal spines are uncommon, as the rib cage and the large number
of muscles acting on the thoracic region of the spine produce a strong resistance
to excess movement.
What is far more common, especially in patients with CFS/ME is a restricted
dorsal spine. Frequently the entire thoracic region is stiff, but occasionally
only a few segments are affected.
The treatment to increase mobility of the spine can take many forms and
in these cases I usually combine joint manipulation with soft tissue stretching.
The treatment schedule may alter slightly depending on the patient and is
listed in a step by step guide for osteopaths which is available free on
request by any registered osteopath from the Osteopathic Information Service.
This may irritate so many sympathetic nerves
in the region for so long that eventually there is an overload of messages
entering the spinal cord and the central nervous system. This leads to an
eventual breakdown of the entire system which we know as CFS/ME See Fig.3
Osteopathic physicians (DOs) are the legal equivalents and, in most cases,
are the professional equivalents of medical doctors. Although most DOs offer
competent care, the percentage involved in dubious practices appears to
be higher than that of medical doctors
A system of medicine based on the theory that disturbances in the musculoskeletal
system affect other bodily parts, causing many disorders that can be corrected
by various manipulative techniques in conjunction with conventional medical,
surgical, pharmacological, and other therapeutic procedures.
Artikelen:
Lijst ostheopaten
Osteopathie een meerwaarde voor onze gezondheid
An evaluation of the effectiveness of osteopathic
treatment on symptoms associated with Myalgic Encephalomyelitis
